Kindermishandeling bij Marokkanen komt vaker voor dan je denkt

Het is niet mijn bedoeling om mensen te shockeren, maar ik kwam de volgende video tegen die op een Facebookpagina staat, maar ik waarschuw alvast, indien je gevoelig bent, dan moet je vooral niet klikken. Op de video is te zien een Aziatische vrouw die een baby minutenlang mishandeld. Volgens het nieuws (in het Engels: klik hier) is de vrouw inmiddels aangehouden en heeft ze (maar)achttien maanden gevangenisstraf gekregen.

De reden waarom ik dit schrijf gaat bij mij om het volgende: In Nederland sterven ook jaarlijks baby’s en kinderen aan mishandeling. Omdat het in een privésfeer gebeurd is het moeilijk te constateren, maar zelfs in het geval van constatering raast het nieuws ons voorbij zonder dat we echt stil staan bij de ernst ervan.

Binnen de Marokkaanse gemeenschap komt kindermishandeling zonder te overdrijven abnormaal veel voor. Dat het te wijten is aan gebrek aan beschaving (achterlijkheid) kan ik tot hier nog begrijpen (maar geen begrip voor hebben) waar het vandaan komt, maar wat ik erger vind is dat er ook veel andere Marokkanen zijn die het goed praten of dat ze het verzwijgen of bagatelliseren… Ze laten het ogenschijnlijk toe en vinden het slaan van kinderen iets wat zelfs bij de opvoeding hoort. Wanneer ik met sommige Marokkanen praat, hoor ik ze regelmatig de mishandeling die zij hebben ondergaan goed praten.

Wanneer ik het over mishandeling heb, dan bedoel ik mishandeling in een brede zin. Mensen die denken dat mishandeling betekent een kind martelen, die hebben het goed mis. Je hoeft een kind namelijk niet altijd te slaan om hem te mishandelen. Er is namelijk ook zoiets wat emotionele mishandeling heet en in veel gevallen kunnen de gevolgen er van ernstiger zijn voor de psychologische ontwikkeling van het kind dan fysieke mishandeling.

Marokkanen die zwijgen over mishandeling maken daarmee een ernstige fout en hebben zonder dat ze het zelf in de gaten hebben meegeholpen aan het creëren van een generatie jongeren die apathisch worden. Het gevolg van mishandeling is dat je jongeren krijgt die agressie in zich hebben. Je kweekt kinderen die geen empathie hebben en die niet om anderen geven. Concentratieproblemen op school wat als gevolg heeft een lagere sociale klasse met alle gevolgen van dien.

Het is de rol van o.a. imams en opgeleide Marokkanen om de noodklok te luiden en wat te doen aan dit probleem. Veel Marokkaanse gezinnen lijden aan de schaamtecultuur en daarom zouden ze nooit hun vuile was buiten willen of durven op te hangen. Dit leidt tot de vertraging van de ontwikkeling van veel Marokkaanse gezinnen waardoor het onnodig meer generaties kost om daadwerkelijk onderdeel te zijn van een beschaafde samenleving.

Een beschaafde Marokkaan is niet diegene die zijn tekortkomingen onder de tapijt veegt en doet alsof ze er niet zijn. We moeten kappen met het spelen van mooi weer en juist durven hand in eigen boezem te steken.  Het mishandelen van kinderen kan binnen een beschaafde samenleving niet getolereerd worden. Ik herinner me nog dat ik een keer zei tegen een groep Marokkanen dat als ik toevallig door het raam of waar dan ook een Marokkaanse vader of moeder zou zien haar kind met een riem slaan, dan zal ik geen seconde aarzelen om de politie te bellen. De mannen waren geschrokken van mijn uitspraak. Ze gingen mishandeling verdedigen en de schuld aan het kind geven omdat hij niet deugt en niet luistert naar zijn ouders. En als je bij mij de nagels onder het bloed vandaan wilt halen, dan moet je vooral bij mij verhaal brengen dat het de schuld is van de kinderen als ze mishandeld worden.

Dit getuigt van een groot probleem, namelijk dat diegenen die zoiets zeggen zelf mishandeling hebben ondervonden en daar aan geleden hebben. Ze proberen het gedrag (uit schuldgevoel) van hun ouders goed te praten. Dit komt ontzettend veel voor bij een heleboel Marokkanen. Een heleboel jongeren met wie ik gesproken heb die hun ouders op een overdreven manier ophemelen, heb ik gemerkt dat ze zelf als kinderen in hun kinderjaren werden mishandeld. Als volwassenen praten ze die mishandelingen goed niet omdat het zo hoort, maar altijd door een groot psychische schuldgevoel.

Schuldgevoel

Een duidelijk verklaarbare reden waarom een heleboel volwassenen de mishandelingen die ze door hun ouders hebben ondergaan verdedigen, heeft altijd te maken met een sterk schuldgevoel naar hun ouders toe. Een kind die mishandeld is en kreeg destijds te horen dat hij geslagen is omdat hij ‘fout’ was en volgens zijn ouders ‘niet deugde’, groeit op met een schuldgevoel. Hij gelooft heilig dat hij niet deugd en dat hij tekort schiet. De gevolgen zijn een negatief zelfbeeld over zichzelf. Dit leidt tot het feit dat hij als puber en volwassene zijn best gaat doen om toch nog weer een wel deugend mens te zijn. In zijn onderbewustzijn leeft hij nog steeds met die schuldgevoel dat hij niet deugt, maar hij probeert het te compenseren met goed gedrag (perfectionistisch gedrag alt daar ook o.a.). Een daarvan is zijn ouders die hem hebben mishandeld ophemelen en zichzelf voor de gek houden dat toen ze hem mishandeld hadden goed voor hem was geweest.. want naar zijn zeggen; als ze dat niet hadden gedaan, dan was hij niet wie hij nu was.

Dit is een heel bekende toverspreuk van een heleboel mishandelde jongeren en volwassenen. Ik moet wel bekennen dat dit niet alleen in Marokkaanse kringen voorkomt, maar vrijwel in alle culturen, inclusief bij Nederlandse autochtonen. Ik benadruk hier de Marokkanen omdat ik als Marokkaan het probleem goed ken en vooral omdat ik me richt op mijn eigen gemeenschap die nogal veel aandacht nodig heeft en naar mijn mening meer met dit probleem zit dan de autochtone bevolking. Het probleem van veel overlast gevende hangjongeren en de criminaliteitscijfers zegt al genoeg. Het bericht wat er laatst in het nieuws was van een groep Marokkaanse jongeren die een zwangere Marokkaanse vrouw belaagd hebben omdat ze een negroïde vriend heeft, staat nog scherp op onze netvlies.

Het ironische hieraan allemaal is dat Marokkanen overwegend 99,9 % moslims zijn en als we zouden duiken in de tradities van onze profeet vrede zij met hem weten we allemaal dat hij nooit zijn kinderen mishandeld of geslagen heeft. Helaas is enkel kennis nemen van iets niet genoeg om jezelf te overtuigen dat je kinderen niet moet slaan. Het vergt namelijk meer dan alleen kennisnemen hoe je iets wel of niet moet doen. Het vereist van jezelf meer om te veranderen. Het is in feite net als een roker die jarenlang rookt. Die kan je namelijk niet met een toverzinnetje overtuigen dat roken slecht is en dus zou hij stoppen met roken. De psychische last en verslaving liggen zwaarder en is er meer nodig om hem te laten stoppen met roken. Daarom moeten sommige (Marokkanen/ moslims) niet naïef zijn om te denken dat een tekst uit de Koran of wat de Profeet vrede zij met hem zei, meteen al alles kan veranderen. Als dat zo was dan was er allang nergens een oorlog op de aardbol te bekennen.

Badr Youyou

Advertenties