De illusie van de huidige democratie, vrijheid en verkiezingen.

Alle politieke partijen denken naar oplossingen te zoeken voor de huidige problemen waar het land mee zit. Een daarvan is natuurlijk de economische crisis die door een de langzame stijging van de welvaart moeilijk op gang wil komen. Uiteraard ook de bezuinigingen die ons hard treffen in de portemonnee en last but not least het ESM-verdrag waar onlangs de partijen op hebben gestemd. We proberen te zoeken naar oplossingen binnen dit systeem die ons eigenlijk weinig mogelijkheden biedt om in wezen te kunnen veranderen.

Op dit moment vestigen veel Nederlanders hun hoop op de Socialistische Partij. Alhoewel ik met de SP sympathiseer, ben ik van mening dat al zou Emil Roemer de verkiezingen winnen, hij zou toch de macht moeten delen met andere partijen om te kunnen regeren.  De reden waarom er dan wordt gestemd, is dat men voor het minst kwade wilt gaan, maar waar ik problemen mee heb is dat ons wordt voorgekauwd, dat de verkiezingen en stemmen echt werkt. Dit leidt tot de illusie dat we het  huidige monetaire stelsel blijven voortzetten en daarin loert het gevaar juist.

Ik zie juist graag dat mensen wakker geschud worden en dat ze beseffen dat we in feite in een schijndemocratie leven. Ik vergelijk onze huidige monetaire stelsel en de ‘vrijheid’ waarin we leven als een waterdruppel die je onder de microscoop bekijkt. Het wemelt van de microben/ bacteriën. De microben bewegen in alle vrijheid. Ze kunnen zwemmen en heen gaan waar ze maar willen. In hun beleving denken ze dat ze vrij zijn en dat de wereld enkel en alleen uit die druppel bestaat. Buiten de druppel (het systeem) kunnen ze niet denken. Ze hebben ook niet in de gaten dat de druppel op een gegeven moment opdroogt en dat iedereen er aan gaat.

In feite verschillen wij weinig van die bacteriën uit die druppel. We zitten erin vast. We doen niets anders dan wat zij doen. We zoeken naar oplossingen voor de economische en milieuproblemen binnen dit monetaire stelsel en naar mijn overtuiging gaat dat niet lukken. Daarom ben ik van mening dat stemmen en meepraten binnen het huidige monetaire stelsel is juist een versterking van de illusie dat deze zeepbel waarin we allemaal leven gaat werken. Want we houden graag de schijn dat er hoop is. Natuurlijk moeten we blijven hopen, maar er is hoop en er is valse hoop. Mijn hoop is niet dat de huidige politieke partijen iets zullen bereiken, maar dat dit gehele systeem zal vervallen en er iets nieuws gaat komen. Dat is naar mijn mening de enige uitweg en oplossing die ons uit deze miserie haalt.

Daarom pleit ik er voor dat telkens wanneer we discussiëren over de verkiezingen met al dat enthousiasme voor de SP, dienen we niet te vergeten dat er meer veranderingen moeten komen dan enkel onze (valse) hoop vestigen op wat de SP gaat doen. Onthoud vooral dat de SP niets zal doen zonder concessies voor andere partijen met wie ze gaan regeren. Ook moeten we onszelf van buitenaf observeren. Durf buiten de zeepbel te staan en te kijken naar waar we in zitten, anders blijf je meegezogen in dit systeem dat alleen maar erger wordt. Diegenen die niet in het huidige monetaire systeem geloven dienen te benadrukken dat de politieke partijen zullen niet veel bereiken zolang we in dit systeem gevangen zitten.

Als mensen blijven geloven in de verkiezingen en de huidige ‘democratie’, dan zijn ze in feite het monetaire stelsel aan het verdedigen en haar in leven proberen te houden. Wie kennis heeft genomen van hoe banken op dit moment te werk gaan, zou moeten weten dat dit systeem vroeg of laat zal instorten. We kunnen nooit een economie blijven draaien op geldcreatie en schulden waarop we ook nog eens rente voor moeten betalen (Fractioneel bankieren).

Daarom moet de SP ook niet de illusie wekken dat hun huidige oplossingen gaan werken. Ik geloof pas in de SP als in haar verkiezingsprogramma pleit  voor een andere monetaire stelsel. Dat ze tegen geldcreatie is, tegen de rente of kortom: tegen een systeem die op schulden draait. Ook zal ik pas hoop koesteren wanneer ik lees dat de SP af wilt komen van de privatisering voor de zorg, het openbaar vervoer en andere sectoren die niet geprivatiseerd hadden moeten worden.

Tevens zou ik de SP willen horen praten zoals Ron Paul die kritiek durft te uiten op de Federale Reserve en op de banken. Hij draait er niet om heen. Zolang dat nu niet het geval is, ga ik geen valse hoop koesteren.

Los hiervan allemaal ben ik van mening dat geloven in de verkiezingen is in feite een erkenning dat het huidige systeem en ‘democratie’ werkt. We houden daarmee de schijn in leven. Als je stemt dan zeg je daarmee dat je gelooft in deze politieke partijen. Je bent een voorstander van hoe de banken nu te werk gaan. Ik kan er niet tegen dat ik iedere keer mensen zie klagen over de politici en dat ze niet te vertrouwen zijn, maar na vier jaar in alle enthousiasme opnieuw de valse hoop koesteren dat er misschien toch nog iets goeds gaat komen.

Het bovenste is geen oproep om niet te gaan stemmen. Ik snap heus wel dat je voor de minst kwade moet gaan als er niets meer valt te kiezen, maar wel dat we met zijn allen het in onze achterhoofd moeten houden dat dit systeem zal vroeg of laat instorten en dat we dan te maken zullen krijgen met een nog grotere probleem dan waarin we nu zitten. Kijk naar Griekenland, Spanje en dat weet je wat ik bedoel. Niemand houdt de stijging van de rente van de staatsschuld tegen en we moeten niet naïef zijn dat de oplossingen voor de problemen waar we nu mee zitten of die nog gaan komen te vinden zijn binnen het huidige monetaire stelsel.

Knip de draden los en stap uit die poppenkast waarin je zit.

Badr Youyou

Advertenties