Een blik op de ramadan

Wat doe je als je trek krijgt? Juist, je loopt naar de keukenkast of naar de koelkast om te kijken of er wat valt te snakken. Dit doen we van jongs af aan elke dag en het is een automatisme geworden. Een vanzelfsprekendheid is het, want je raakt er aan gewend. Je maag wacht niet en het heeft geen geduld. Maar het vasten tijdens de ramadan verstoord dat automatisme en die vanzelfsprekendheid. Je krijgt trek, maar je beseft dat je je moet inhouden. Dit proces maak je mee tijdens het vasten elke dag en misschien meerdere malen mee.

Wat doet dit met jou?

Je leert dat eten niet voor iedereen een vanzelfsprekendheid is en dat het niet voor iedereen een automatisme is om makkelijk voedsel te verkrijgen. Door die keren per dag dat je trek krijgt, denk je ‘verrek, als ik dit zo moet voelen en niet zo maar kan eten, hoe zou zich diegene die geen voedsel kan vinden dagen lang dit kunnen blijven voelen en volhouden? Jouw compassie en empathie worden hierdoor in je aangewakkerd en getraind. Je leert opeens geduld te hebben. Je maag krijgt zijn zin niet. Je onderdrukt die lust voor even. Dit is een reiniging voor je geest. Je leert hierdoor zelfbeheersing.

Vasten is een onzichtbaar iets. Aan de buitenkant kan niemand aan je zien of je vast of niet. Je doet het niet voor anderen en je gaat er niet mee opscheppen. Je doet het als gehoorzaamheid aan je Heer en tegelijkertijd voor je eigen geestelijke en lichamelijke welzijn.

Elk jaar in elk land wordt er een speciale dag gevierd om mensen te herinneren aan iets. Mensen vieren bijvoorbeeld Moederdag om stil te staan bij de rol van een moeder. De dag van de ‘boom’ om weer te zorgen voor de natuur. Een dag voor ‘aids’ om stil te staan bij deze ziekte et cetera…. Een vastende, staat een maand lang stil om de behoeftigen te gedenken. Een maand stil om niet achter het materiële aan te rennen. Een maand stil om niet een slaaf te zijn van zijn eigen lusten. Een maand stil om zichzelf niet centraal te plaatsen, maar dat er ook andere dingen die belangrijk zijn dan alleen zichzelf.

De ramadan is een maand van soberheid en niet een maand van uitgebreid gedekte tafels met zoveel lekkernijen. In tegenstelling tot wat het huidige kapitalisme ons wil doen geloven dat we meer moeten consumeren zodat we zogenaamd de economie stimuleren, leer je tijdens het vasten dat je dat juist minder moet doen. (Laat ik me maar niet beginnen over hoe het in de praktijk aan toe gaat).

De ramadan is een maand van besparing en zuinig doen met wat je hebt. Maar ook om voor het milieu te zorgen. Het is de bedoeling dat je je geld bespaart en minder consumeert. Niet alleen is dat goed voor je portemonnee, maar ook goed voor het milieu. Daar is die soberheid ook voor bedoeld. Tegelijkertijd aanwakkert dit ook bescheidenheid in je.

Zoals iedere moslim weet, gaat het vasten niet enkel over onthouding van voedsel, drinken en seksuele gemeenschap, maar gaat ook over het opkrikken van je moraal, gedrag en ethiek. Je oren, je handen, je ogen en je tong vasten allemaal. Je oren om alleen naar het goede te luisteren. Je aanvaard geen roddel en je luistert niet naar wat niet mag. Je handen vasten omdat je niet aan iets mag zitten wat haram is. Je tong is aan het vasten omdat je die onthoud van o.a. roddel en gescheld.

Het vasten is een tijd van sociaal en homogeen zijn met anderen. Tijdens de ramadan weet je dat er veel anderen zijn die met jou ook vasten. Dat leidt tot saamhorigheid en het delen van een gemeenschappelijk ritueel. Een van de aspecten is het gezamenlijk eten bij zonsondergang. Mensen komen bijeen, ze ‘vieren’ het verbreken van het vasten, ze praten en verbroederen met elkaar. Wat ik aanraad is dat je als moslim ook je niet-moslim vrienden en buren uitnodigt. Deel met ze die saamhorigheid, je innerlijke vrede die het vasten jou bezorgd heeft. Deel met ze je gevoel dat je ook om hen geeft en dat je je brood ook met hen deelt. De ramadan is niet enkel een genade voor de moslims, maar voor iedere mens en jij als moslim belichaamt die genade door het te verspreiden met een gevoel van onbaatzuchtigheid en liefde voor alle levende wezens.

Het vasten verhoogt je kans om te stoppen met roken. Als je even stil staat bij jezelf als roker, dan besef je dat ondanks het feit dat je op andere dagen de hele dag door rookt en niet zonder een sigaret kan, toch heb je jezelf bewezen dat jouw gehoorzaamheid aan God veel belangrijker is dan die sigaretten. Je bent in staat geweest om je toch te onthouden van roken. Sta daar bij stil. Win je zelfvertrouwen terug en zeg tegen jezelf: ‘ja, ik kan wel stoppen met roken, net zoals ik de hele dag heb kunnen stoppen om mijn Heer te gehoorzamen.’

Over roken gesproken verwijs ik de rokers naar de volgende column:

‘Info over Polonium waar je geen spijt van krijgt’

Dit waren maar een paar bescheiden aspecten die ik zo even kon opsommen over het vasten. De ramadan kent nog veel meer voordelen. Zoals de boodschapper van God zei dat als we daadwerkelijk zouden weten wat het vasten allemaal betekent, dan zouden we ons hele leven, dag in dag uit willen blijven vasten.

Moge de Here onze vasten accepteren.

Moge de Here de strijders in Syrië de overwinning schenken tegen onrechtplegers.

Moge de Here de pijn van Palestijnen verzachten en hen belonen met een onbetaalbare geschenk.

Moge de Here van deze maand een maand maken van verbroedering, liefde onder de mensen en een genade zijn voor de natuur en al haar schepselen.

Badr Youyou

Advertenties