Waar gaat het mis?

Het is altijd fascinerend wanneer we verschillende diersoorten zien die normaal gesproken in de natuur elkaar aan flarden willen scheuren, maar toch wanneer de juiste omstandigheden voor ze worden gecreëerd, vreedzaam met elkaar kunnen leven. Een aap met een kat zoals op deze video te zien is, of een kat met een muis of een hond met een kuiken et cetera. Als men wil kan hij allerlei diersoorten vanaf geboorte ongeacht welke dat zijn, laten temmen door de juiste omstandigheden te creëren zodat ze met elkaar in vrede blijven leven.

Net als de mens hebben dieren hersenen waar ze mee kunnen denken en communiceren. Maar zowel hun hersenen als hun communicatievermogen vergeleken met die van de mens, zijn die zeer beperkt. In de natuur zouden deze dieren met geen mogelijkheid met elkaar door middel van communicatie kunnen leven of elkaar respecteren. Sterker nog: om te overleven moeten ze juist op elkaar jagen. Behalve in uitzonderlijke gevallen wanneer een diersoort andere dieren met rust laat omdat ze elkaar’s belangen verstrengelen. Zoals bijvoorbeeld een grote vis die kleine visjes toestaat om de binnenkant van zijn mond schoon te maken. Maar dit ter zijde.

Wij bewonderen video’s waarin we een kat zien spelen met een muis of een hert met een hond of zelfs een hond met een raaf (klik hier: Youtube). Die bewondering heeft natuurlijk te maken met het feit dat we zulke beelden niet gewend zijn en vooral omdat die dieren normaal gesproken in de natuur op elkaar jagen. De vraag die er reist: wat is er hier zo bijzonder aan?  Uit dit fenomeen kon ik een belangrijk iets concluderen.

Als het al ons lukt om dieren die normaal gesproken elkaar’s grootste vijanden zijn, ze zo te kunnen temmen wanneer we voor hen de juiste omstandigheden creëren, waarom lukt het dan ons niet om dit als mensen onderling te realiseren? Bij dieren hadden we het nooit kunnen verwachten dat ze zo hecht kunnen worden aan elkaar terwijl ze juist in de natuur elkaar moeten afmaken om te overleven. Als mensen het niet in hun hoofd hadden gehaald om deze dieren bij elkaar te brengen, dan had waarschijnlijk niemand dat voor mogelijk gehouden. Maar het kan dus blijkbaar wel terwijl deze dieren op het gebied van ‘begrip’ en communicatie elkaar nauwelijks kunnen verstaan.

Hoe komt het dat wij – de mensen – met elkaar in oorlogen en conflicten kunnen raken, dat het zelfs binnen gezinnen al mis kan gaan, maar dat het bij dieren wel lukt om met elkaar zo vreedzaam te kunnen leven als ze getemd zijn? Waarom lukt het bij de dieren wel maar bij de mensen niet? Het ironische van dit allemaal is dat een mens er wel in is geslaagd  om dit bij dieren voor elkaar te krijgen, maar is zelf daar niet in geslaagd bij zijn eigen soort.

Als je er goed over nadenkt, dan zul je beseffen dat vrede onderling zeer mogelijk is. Want als het al lukt bij de dieren die op geestelijk niveau zo ver staan van elkaar, dan moet het ook mogelijk zijn bij de mensen onderling. Blijkbaar conditioneren we elkaar niet goed genoeg en dat begint al vanaf de geboorte. Iets om over na te denken.

Badr Youyou

Advertenties