De gevolgen van mishandeling binnen een relatie

Onderstaande is naar aanleiding van wat ik weleens tegenkom als iemand zegt dat vrouwen dat ook weleens uitlokken en dus de schuld ook aan de vrouw geven dat haar man haar slaat:

Er bestaat geen enkele geldige situatie waarin de man een vrouw slaat omdat het daadwerkelijk de schuld is van de vrouw. Dat betekent niet dat de vrouw niet fout is. Als man, mag je hoogstens boos of woedend worden… ok, ik ga nog heel ver door te zeggen: Je mag van mij zelfs die tv helemaal tegen de muur slaan of met je vuist de deur door midden breken, maar van je vrouw blijf je geheel af. Dat is een jahiliyyah (onwetehdheid) gedrag. Dat dateert uit de primitieve tijden toen mannen nog niet ontwikkeld waren en vrouwen beschouwden als hun bezitting of als tweederangsburger. Vandaar dat het gebruiken van de excuus dat de vrouw op een of andere manier dat heeft uitgelokt niet als reden vermeld mag worden om geslagen te worden.

Het slaan van je vrouw is een vernedering tot het bot op haar integriteit en persoonlijkheid. Je verlaagt haar tot het niveau van een dier. Sterker nog: zelfs dieren verdienen dat niet. Laat ik daar geen misverstand over maken, want ik wil niet suggereren dat dieren dat verdienen. Hoe oneens je het ook bent met je vrouw, er is niets wat jullie relatie kan verpesten dan haar slaan. Daarmee creëer je een breuk die moeilijk te lijmen is. De vrouw zal die breuk niet veel laten zien, maar die is er wel. Vrouwen kunnen dat goed verbergen door middel van de hoeveelheid geduld die ze kunnen hebben om het tegen hun zin, te ‘accepteren’, vaak gebaseerd op angst om voor zichzelf op te komen.

Het is verder ook een breuk in het vertrouwen die jullie met elkaar hebben. De volgende keer zal ze niet durven eerlijk tegen je te zijn of openhartig met je praten over een onderwerp. Ze zal constant uit angst enkele woorden of zinnen of hele onderwerpen vermijden om jou tevreden te houden… Meestal is zo’n relatie niet eens waardig. Een vrouw die bij een man blijft die haar slaat, blijft om het belang van de kinderen, of vanwege de schaamtecultuur om niet het vuile was buiten te hangen of vaak uit angst dat ze na de scheiding niet gewild zal zijn en dus voor altijd zonder man te leven…

We dienen mannen die hun vrouwen slaan op geen enkele wijze de indruk te geven dat ze weleens mogen slaan omdat de vrouw dat heeft uitgelokt. Daarmee doe je de rechten van de vrouw en vooral de vrouw die een relatie heeft met zo’n man niets goed mee. Sterker nog: je wekt bij haar de valse hoop dat het goed zal komen als ze zich maar ‘beter’ gedraagt of probeert dat niet ‘uit te lokken’. De werkelijkheid is dat er niets is in de wereld die een man met losse handen hem leert om niet meer te slaan. Al is het een engel uit de hemel in een gedaante van een vrouw, dan zal hij altijd een reden vinden om de vrouw te slaan. Vandaar dat ik eerder zei dat zo’n man moet in therapie gaan en dat zei ik niet voor de gein.

Het is daarom van belang dat de overheid meer aandacht aan het probleem moet besteden en niet slechts mishandelaars straffen nadat het te laat is. De drang om te slaan is voornamelijk een psychische probleem die dus voornamelijk therapeutische behandeling nodig heeft.

Hoe moeten we kijken naar mishandelaars?

Nog een belangrijke punt waar ik het accent op wil leggen: het is natuurlijk begrijpelijk dat boosheid op mannen die hun vrouwen mishandelen een terechte emotie is. Ook snap ik wel dat we als maatschappij in haar geheel mannen die hun vrouwen mishandelen verafschuwen en ‘afwijzen’, maar laat ik stellig zeggen dat we het probleem ook vanuit een gezonde insteek dienen te bekijken. Zoals ik eerder zei, mannen die hun vrouwen mishandelen, hebben op de eerste plaats een psychisch probleem. Op het moment dat ze hun vrouw gaan slaan komen ze in een moment terecht waarin ze in een soort ‘blackout’ terecht komen. Het is een moment van ‘blindheid’. De man verliest totaal de controle over zijn cognitie (verstand). Zijn emoties nemen het tij (bijna) volledig over. Hij geraakt een dierlijk instinct. Zoals we weten, dieren reageren vanuit instinct. Zij denken niet na zoals de mens, maar geven gehoor aan het gene wat hun instinct zegt. Wanneer iemand naar geweld grijpt en met name tijdens een impulsief moment, dan geeft hij zich over aan zijn emoties waardoor hij de controle over zichzelf bijna volledig kwijt raakt. Psychologisch gezien, zou je bijna denken dat je het een man niet kwalijk kan nemen dat hij mishandelt. Maar dat is niet wat ik hier zeg uiteraard. Want de mishandelaar heeft het verstand gekregen om te beseffen dat hij een probleem heeft waar hij iets aan moet doen.

Ondanks onze afschuw voor dit gedrag, dienen we het probleem objectief te beoordelen. Hiermee wil ik zeggen dat slechts het bashen van mishandelaars en hen veroordelen, niet bijdraagt aan de bestrijding van mishandeling. Daarmee isoleren we hen alleen maar nog meer in hun wereld. Ik zie liever dat mishandelaars durven uit te komen met hun probleem. Maar dat lukt pas als we ze de ruimte geven om daar over te praten zodat ze het kunnen opbiechten. Wat er nu gebeurd is dat zij hun afwijking voor zichzelf houden omdat ze er voor schamen. Het komt pas tot uiting in de privésfeer. Om die reden is het ook vaak moeilijk te bestrijden omdat de vrouw die mishandeld wordt niet makkelijk er mee naar buiten komt totdat het in veel gevallen te laat is en er politie bij komt kijken. Maar stel dat we mishandelaars de ruimte geven om hun probleem te kunnen opbiechten. Als ze dat kunnen doen, dan dient de maatschappij hen serieus te nemen en hen de nodige zorg bieden om er een oplossing voor te vinden. Anderen zwart maken kan iedereen, de kunst is dat we leren iets op een gezonde manier te beoordelen zodat we ook de kans krijgen om er wat aan te kunnen doen.

Badr Youyou

Advertenties