Hoe wordt iemand radicaal en waarom spreekt dat veel jongeren aan?

Naar aanleiding van het volgende nieuwsbericht ‘Den Haag doelwit van al-Qaeda’,

heb ik onderstaande reactie geschreven:

Het lukt al Qaida alleen wereldwijd aanhangers te vinden zolang het salafisme/ wahabisme nog verward wordt met de ‘ware’ islam. De leer binnen het salafisme dat vooral ideeën overgenomen heeft van Ibn Taymiyya, spreekt aanhangers van terrorisme heel sterk aan. Want ze gaan ervan uit dat iedere regering die niet met zogenaamde ‘God’s wetten’ regeert, kan beschouwd worden als een ‘ongelovige’. Zo niet, dan als een ‘afvallige’ in het geval van een leider die moslim is. Zodoende moeten dus moslims die ‘afvallig’ of ‘ongelovig’ zijn bestreden worden.

Zwakke zielen onder de moslims die een doelloos leven hadden en kennis gemaakt hebben met de islam in de vorm van het salafisme, zijn een makkelijk doelwit. Dit komt vanwege hun vaak opgekropte agressie die ze door middel van die ideologie kwijt kunnen raken. Als je agressie in je hebt, dan zegt men weleens; ga die agressie kwijt raken door gebruik te gaan maken van een boksbal (niet dat dit helpt, maar dat is een aparte onderwerp), maar in het geval van deze groep jongeren is dat mogelijk door boos te zijn op het ‘Westen’ en op ‘de vijanden van de islam’. Als je een zondebok kan vinden, dan voel je je bij dat idee thuis. Het betekent dat je niet meer naar je eigen ‘doelloze leven’ (leegte in zichzelf wat te maken heeft met een zwaar negatief zelfbeeld) hoeft te kijken. Geef de schuld aan anderen in de naam van religie, dan weet je het zeker dat het niet jouw schuld is, maar dat anderen het hebben gedaan. Dit wordt een zeer sterke overtuiging waar deze jongeren naar leven. Ze voelen zich opeens erg belangrijk en dat ze ook een missie hebben in dit leven. Voorheen schoten ze tekort aan aandacht, maar nu krijgen ze alle aandacht van de wereld. Van zich zwak voelen, zijn het opeens ‘helden’. Het staat stoer om op de video zware taal te gebruiken met een kalasjnikov er naast. Al dat ‘helden’ en ‘stoer’ gevoel is het gevolg van het tegenovergestelde waar ze in feite psychisch aan lijden. Namelijk gevoelens van ‘ik ben niets waard’, ‘ik kan niks’, ‘niemand kijkt naar mij’. Deze gevoelens in combinatie dus met agressie die ze van kinds af aan zelf meegemaakt hebben of onbewust (door slechte opvoeding) mee hebben gekregen als manier om hun problemen op te lossen.

Samir A. in een videoboodschap

De bittere waarheid is dat ze zich dus zwak, klein en onbelangrijk voelen, maar dat verdringen ze door middel van hun nieuw geloof die hen ‘groot’ heeft gemaakt (volgens hun illusie). Ze leiden een leven vol illusies, gevuld met ‘waarheden’ die ze gecreëerd hebben. Het zelfde als Breivik die in Utoya 74 jongeren heeft vermoord. Die creëerde ook een eigen ‘waarheid’. Een soort ‘overtuiging’ waarin hij geloofde om zichzelf wijs te maken dat wat hij deed ‘rechtvaardig’ was (Klik op de link onderaan).

Je wilt niet weten wat iemand er voor wil doen om aandacht te krijgen. Niets is pijnlijker voor hem, dan wanneer hij het gevoel heeft dat mensen hem waardeloos vinden (dit denkt hij), niets te melden en geen toegevoegde waarde heeft in dit leven… Maak namens religie van hem wel een ‘iemand’ die wat te melden heeft, erken hem als een mens opeens en geef hem het gevoel dat hij er toedoet, dan zal hij je gehoorzamen en zelfs baby’s ervoor willen doden als het nodig is. de gevolgen zijn types zoals Anders Breivik van Noorwegen en al die jonge terroristische mannen die ‘jihad’ zien als hun doel (Mohamed Merah, Mohammed B. et cetera). De indoctrinatie begint – afhankelijk van de omstandigheden – vaak op een jonge leeftijd op het moment wanneer iemand kennis maakt met radicale gedachten.

Radicalisme komt van o.a. vals dilemma’s. Denk je zwart/wit, dan is de kans zeer groot dat radicalisme je makkelijk zal aanspreken. Vooral als de ideologie van datgene waar je in wilt geloven simplistisch is en met drogredenering erg aannemelijk en geloofwaardig lijkt. Laat je je kinderen aan hun lot over met een dosis negatieve emoties, dan maken ze kans dat ze zich thuis zullen voelen bij extremistische groeperingen. Het maakt dan niet uit wat het is. Zijn je ouders moslims, dan zal je kind neigen tot salafisme (indien hij daarmee kennis maakt). Zijn je ouders van die geitenwollen sokken dragers die je als kind verwaarloosd hebben, dan is er een kans dat je een linkse radicaal wordt. Zijn je ouders rechts van aard en voeden je ook op met negatieve emoties, maar tegelijkertijd heb je ‘rechtse’ ideeën van ze meegepikt, dan zal rechts extremisme je aanspreken en racisme wellicht. Voor je het weet zal dan het simplisme en het zwart/wit denken van Geert Wilders je makkelijk aanspreken.

Moge de Alwetende ons waken van oppervlakkigheid.

Onderwerpen die gerelateerd zijn aan deze vind je hier:

Het doemdenken van Anders Breivik

Een extremist is als een kat in het nauw die rare sprongen maakt

Badr Youyou

Advertenties