Wijsheid is niet voor salafisten weggelegd

Naar aanleiding van een topic op Facebook, heb ik onderstaande reactie achtergelaten:

Wat een reacties allemaal over Tofik Dibi. Hij is niet eens mijn soort politicus en ik zou persoonlijk niet op Groen Links gaan stemmen. Dit is geen poging om hem te verdedigen maar wel om alles vanuit een islamitische perspectief te beoordelen :

Ik lees een en al beledigende reacties richting Tofik Dibi en ook verwijtingen aan Moskee Badr die hem en andere politici hebben uitgenodigd. Ik begin bij de eerste reactie van de ene dame die zich afvraagt waarom Tofik überhaupt toegang kreeg naar de moskee. Zij heeft hem al vervloekt met deze vraagstelling. Zij net als een paar andere reacties van sommigen die straattaal gebruiken door Dibi ‘homo’ te noemen, willen in de naam van de islam hem een verbod opleggen door toegang te ontzeggen naar de moskee. Alsof dat niet genoeg is, mag hij van ze niet eens zijn standpunten of mening geven over politiek of zijn politieke partij. ‘Meneer Tofik: je moet dus zwijgen!’. Soms vraag je je af hoe iemand een dictator wordt, nou wanneer je dus zulke reacties leest van dit soort types dan zijn dit de beginselen van een dictator. Namelijk: het zwijgen opleggen op anderen omdat zij denken dat ze het beter weten.

Maar ik wil beginnen bij het begin. Wat is het meest rampzalig iets voor de moslims? De grootste vijand van de moslimgemeenschap is de zogeheten al-jahiliyya. Een term die veelvuldig in de Koran voorkomt en ook in de overleveringen van de profeet vrede zij met hem. Al-jahiliyya betekent onwetendheid. Het is rampzalig omdat diegene die het draagt, dat zelf niet in de gaten heeft en denkt nooit van zichzelf dat hij onwetend is. Integendeel; hij denkt zelf dat hij het echt weet en is overtuigd van zijn gelijke. Onwetenden hebben niet genoeg ruimte om naar zichzelf te kijken en om de optie open te houden dat ze wellicht ongelijk hebben. Om zelfverzekerd over te komen maken ze dan stellige uitspraken die gepaard gaan met het denigreren en het natrappen van anderen.

Laat ik dit duidelijk ophelderen. God de verhevene in de Koran roept moslims op dat wanneer ze in dialoog gaan met niet-moslims dat ze dan wijsheid moeten gebruiken en twisten op de beste manier. In een vers van hoofdstuk De Bijen zegt de Verhevene:

“Roep op tot de weg van jouw Heer met wijsheid en goede aansporing en twist met hen op de beste manier. Jouw Heer kent wie van Zijn weg afdwaalt het best en Hij kent hen die het goede pad volgen het best.”

De Verhevene spreekt de profeet vzmh aan en Hij zegt tegen hem dat als hij met christenen en joden in dialoog gaat, dat hij dan met ze dialoog voert op de beste manier: roep ze met wijsheid, goede aansporing en twist met ze op de beste manier. Zo ga je al om als moslim met mensen waarvan we zeker zijn dat ze geen moslims zijn. We hebben het over christenen en joden of zelfs atheïsten die ontkennen dan onze profeet de boodschapper van God is en ook niets met hem te maken willen hebben. Maar hier houdt het niet op. God de Alwijze zegt daarna : ‘Jouw Heer kent wie van Zijn weg afdwaalt het best en Hij kent hen die het goede pad volgen het best’. Wat bedoelt de Heer hiermee?

Hiermee zegt De Alwijze dat wie wel of wie niet goede bedoelingen heeft, wie wel en wie niet op de juiste pad is, de kennis er van is enkel bij God. Jij Mohammed, jouw taak is enkel met ze in dialoog te gaan voeren ongeacht wat hun intenties zijn. Oordeel niet over hen, of waar ze over geloven, maar je taak is slechts twisten met ze op de beste manier. Als ik de reacties lees van diegenen die hier Tofik Dibi verketteren is dat ze slechts bezig zijn met het veroordelen van Tofik Dibi als persoon en ook gaan raden over zijn intenties totdat ze als rechters hem veroordelen voor een ‘ongelovige’. Deze oppervlakkige jongeren zijn God’s woorden vergeten waarin Hij zegt dat  het God’s taak is om mensen te veroordelen wie van ze wel en wie niet goede intenties of bedoelingen heeft en dat dat niet de taak is van de mensen zelf.

Dit is in feite de manier hoe een moslim omgaat met iedereen. Dialoog voeren, praten over allerlei onderwerpen is de basis van elk contact met anderen. Als we de Koran openen, vinden wij dat God dialoog hoog in het vaandel heeft. God gaat zo ver dat hij dialoog accepteert met Iblis (Diabolo) toen deze weigerde te buigen voor Adam. Tussen God en Iblis was er een dialoog en aan het einde zei God tegen Iblis dat hij verwijderd zal worden uit het paradijs… etc.

In tig andere Koranverzen komen we overal tegen hoe profeten tegen hun koningen en tegen hun vijanden dialoog hebben gevoerd. Zelfs over het bestaan van God en diegenen die dat ontkennen hebben profeten met ze dialoog gevoerd. Wie zich verdiept in de biografie van onze profeet vinden wij ook dat sinds dag één dat hij met de boodschap kwam, heeft hij dialoog nooit uitgesloten. Communiceren was voor hem de sleutel om toegang te krijgen tot iedereen ongeacht wie die mensen zijn. Hij vrede zij met hem ontving meerdere malen ongelovigen van Quraish, joden en christenen in de moskee. Sommigen om te bekeren, anderen om met ze te onderhandelen. Naast het gebed besprak hij vrede zij met hem allerlei wereldse onderwerpen in de moskee. De moskee was ook een legerpost waar strategieën en plannen werden gemaakt. De lijst van voorbeelden zijn ellenlang.

Hier in Nederland hebben we een probleem met een paar jongeren, waarvan ik zeker weet dat de overgrote meerderheid van ze, naast het gebrek in de Arabische taal, duidelijk ook weinig afweten van o.a. de hadieth . Je merkt aan de hand van hoe ze commentaar geven al meteen waar hun interesse over de islam naar toe is gegaan. Ze weten vast wel hoe de profeet at, hoe hij zich kleedde, hoe hij het gebed verrichtte, vasten, bedevaart et cetera. Maar wat ze duidelijk erg missen en te weinig diepgang in hebben is de zogeheten assiyasah ashar`iya (السياسة الشرعية). Namelijk kennis over politieke jurisprudentie van de islam. Dit is namelijk een grote jurisprudentie en een specialiteit binnen de leer. Ik kan dat namelijk makkelijk beoordelen omdat deze jongeren – zonder dat ze het zelf in de gaten hebben – zichzelf voor schut zetten met hun uitspraken.

Verder is het gene waar deze jongeren zich veel mee bezig houden is het categoriseren van mensen. Ze kicken er op om mensen te plaatsen in hokjes zoals het verklaren wie wel en wie niet gelovig is. Vooral mensen ongelovig noemen hoor je snel uit hun mond komen en ook nog op een stellige manier. Tofik Dibi is in hun ogen een ‘ongelovige’, met hem moet je niet praten en ook niet uitnodigen. De zogenaamde ‘deskundigen’ weten de jurisprudentie omtrent de regels van de moskee en ze hebben na een lange analytische jurisprudentiële (fiqh) studie gekomen tot de conclusie dat dhr Dibi een ‘ongelovige’ is en hij mag niet uitgenodigd worden.

Je snapt dat het gene wat ik zojuist zei meer sarcastisch bedoeld is, want daarmee geef ik duidelijk aan dat deze jongeren simpelweg niet slechts ‘weinig’, maar zelfs TE weinig van de islam als kennis mee hebben gekregen. Tofik Dibi wordt meerdere malen verketterd terwijl hij zelf zegt dat hij een moslim is. Op dit soort dingen letten deze jongeren wel graag op. Ze vervloeken mensen bij voorbaat al en iedereen die het niet met ze eens is, is volgens hen al een vriend van de vijanden van de islam.

Hun beledigende taalgebruik doet me denken aan hangjongeren die niet zo dol zijn op school, maar het liefst op straat hangen en onderling al te graag negatief praten over anderen. Wijsheid uitstralen? ho maar! Beledigen? Daar zijn ze kampioenen er in! Het zijn jongeren die telkens weer vanuit de salafistische hoek komen, zo niet dan van de Hizb-U-Tahrir aanhangers.

Zowel het salafisme als Hizb-U-Tahrir zijn twee ideologieën die in de praktijk weinig voorstellen en door (gelukkig maar) meerderheid moslims afgewezen worden. Schreeuwen kunnen ze wel, want dat is een roep om aandacht waar ze tekort in schieten. Op mijn Time Line en hier op mijn weblog heb ik meerdere keren iets geschreven over het zelfbeeld van dit soort type moslims. Het zijn niets anders dan lege hulzen. Ze halen vaak nieuws met hun radicale geschreeuw, want ze willen altijd graag afwijken van de rest. Anders voelen ze zich niet bijzonder genoeg en zullen de spotlights niet genoeg op ze afgericht zijn. Dit is de reden ook van hun zogenaamde ‘demonstraties’ en graag pogingen om voor de camera’s te staan. Eindelijk hebben ze aandacht gekregen waar ze lang op hebben gewacht.

Meer informatie, lees de volgende gerelateerde onderwerpen:

Een extremist is als een kat in het nauw die rare sprongen maakt

Waar komt extremisme of radicalisme vandaan? Een nieuw perspectief

Het werd tijd voor de islam van de middenweg

De islamitische utopie

Aan dit kan ik me heel erg storen

Badr Youyou

Advertenties