God welbehagen of van twee walletjes willen eten?

De titel zal je niets zeggen zeker, maar daar kom je zo meteen er achter. Een onderwerp waar al eerder veel is overgeschreven in zowel Arabische en niet-Arabische literatuur maar nog steeds voor veel opschudding veroorzaakt. In de islamitische gemeenschap is polygamie of beter gezegd: polygynie uiteraard een vrij gevoelig onderwerp en dat met name voor de vrouwen. Ik ga niet uitgebreid behandelen wat de islam daarover zegt, want de meeste moslims weten dat polygynie toegestaan is en dat een man met maximaal vier vrouwen mag trouwen. Dat God in de Koran voorkeur geeft aan één vrouw als iemand vreest de vrouwen ongelijk te behandelen et cetera… Dat is nu even niet waar ik het over wil hebben, al zal ik wel een paar regels hier en daar noemen om voor de zekerheid wat misstanden weg te nemen. In mijn volgende betoog ga ik daar wat dieper in. Het zal voornamelijk gaan over de verborgen gedachten achter polygynie die in het achterhoofd van de mannen en de vrouwen schuilen. Ook wat het met hun gevoelens doet. Waarom polygynie een gevoelige onderwerp voornamelijk voor de vrouwen is et cetera.

Laat ik even eerst een paar misverstanden wegnemen. Polygynie betekent dat een man (niet een vrouw) met meer dan één vrouw huwt. De islam heeft het uitdrukkelijk toegestaan omdat het ten eerste in de Koran staat en ten tweede, omdat de profeet Mohammed vrede zij met hem zelf gehuwd was met meerdere vrouwen. Polygnie was een doodnormale gewoonte zowel vóór en na de komst van de islam. Een heleboel metgezellen van de profeet waren getrouwd met tientallen vrouwen, maar toen ze de islam omarmt hebben, moesten ze het aantal vrouwen reduceren tot maximaal vier. Daarbij komt kijken dat alle vier vrouwen materieel gezien gelijk behandeld moesten worden en ook evenveel recht hebben op de man als het gaat om tijdbesteding, de verdeling van onderhoud en onderdak. Het enige waar de man de vrouwen niet gelijk kon behandelen zijn de gevoelens die hij met ze deelt. Een man kan niet bepalen hoeveel hij voor een vrouw voelt, daar hij niet de baas is over zijn gevoelens. Van de profeet vrede zij met hem, weten we dat hij de voorkeur had aan Aisha die zijn meest geliefde vrouw was na zijn eerste vrouw Khadija (die al overleden was).

Om het onderwerp polygynie eerlijk te behandelen dienen we naar meer te kijken dan alleen naar wat de bronnen daarover vermeld hebben. Er komt namelijk veel bij kijken. Cultuur, mentaliteit en de ontwikkeling van de mens met de tijd. De islam is meer dan 1400 jaar geleden ontstaan. Hoe de mensen destijds dachten, hoe hun cultuur en mentaliteit waren, is niet hetzelfde als nu. Maar ook in het heden verschillen de culturen en de mentaliteiten van plaats tot plaats. De denkwijze van een moslima uit een Arabische of Afrikaanse land is niet dezelfde als die van een moslima die in een Westerse samenleving is opgevoed. Ook met dit dienen we rekening te houden om een eerlijke weergave te geven over polygynie in de islam.

Het eerste waar ik over wil beginnen is jaloezie. In het Arabisch heet dat al-ghiera. Jaloezie is een natuurlijke instinct die te vinden is bij elke mens. Je kan jaloers zijn vanwege de liefde, maar ook op het gebied van materie, carrière et cetera. Bij vrouwen treedt o.a. jaloezie meteen op als men begint over polygynie en dat is volstrekt terecht als je het aan mij vraagt. Maar er komt meer bij kijken dan slechts jaloezie en daar ga ik het straks over hebben. Een vrouw is jaloers omdat ze ten eerste de man voor zichzelf wil houden uiteraard en daar zijn genoeg redenen voor. Ten eerste, ze is met haar man een huwelijk aangegaan waarin ze zichzelf aan hem heeft ‘overgegeven’. Zowel geestelijk als lichamelijk heeft ze zichzelf bloot en kwetsbaar opgesteld. In veel gevallen is er ook sprake van financiële en materiële afhankelijkheid. De vrouw baart kinderen en ziet haar man als de onderhouder en de beschermer van het gezin (dit kan per land en cultuur verschillen natuurlijk). De angst bij de vrouw dat haar man haar ooit verlaat is groot. Ieder andere vrouw buiten haar, vormt in feite een soort ‘bedreiging’. Wanneer haar man interesse toont in een andere vrouw, dan treedt een onbewuste angst op die leidt tot jaloezie. Deze jaloezie is een zeer gezonde vorm van jaloezie. Het betekent dat de vrouw haar eigen ‘nest’ wil beschermen en verdedigen. Ze wil zowel zichzelf als haar kinderen beschermen van ieder ‘buitenstaander’ die dat komt ‘destabiliseren’. Dit is hoe een vrouw in het algemeen een tweede vrouw ziet al hoeft dit natuurlijk niet te gelden voor iedere vrouw. Dus het idee dat haar man haar verlaat voor een andere vrouw of dat hij gevoelens heeft voor een tweede vrouw, is dus bedreigend voor haar wat volkomen terecht is. Niet alleen materieel – voor een vrouw die materieel afhankelijk is -, maar ook emotioneel voor vrouwen die vraagtekens plaatsen bij het idee dat hun mannen nog een vrouw er bij willen hebben.

Een vrouw voelt zich gekrenkt en beledigd als ze denkt dat haar man een tweede vrouw wil. Ze voelt zich enorm gekwetst omdat ze het gevoel krijgt dat zij niet goed genoeg is en dit maakt haar onzeker. Allerlei gedachten die zich in haar hoofd afspelen zoals ‘wat ziet hij in haar wat ik niet heb? Heb ik hem niet genoeg liefde gegeven? Ik heb gefaald!…’ et cetera.’ Daarnaast is het niet onterecht als ze ook denkt dat die ‘nieuwe’ vrouw misschien problemen tussen haar en haar man zou kunnen veroorzaken.

Wat ook polygynie wekt is de indruk dat haar man misschien meer voor een andere vrouw voelt dan voor haar. Vooral bij vrouwen die opgegroeid zijn in de Westerse samenleving, kan die gedachte heel sterk heersen. Zij dulden geen concurrentie. In het Westen worden vrouwen beïnvloedt door de christelijke cultuur die vindt dat de ultieme huwelijk en liefde alleen maar tussen één man en één vrouw kan. Polygynie is dus uit den boze. Romantische Hollywoodfilms of andere cultfilms baseren zich ook op dat idee. Zij hebben een grote invloed op de kijk naar de liefde en het huwelijk waardoor de Westerse (moslim)vrouw nog minder polygynie kan accepteren.

Nog een andere probleem die hierin zich afspeelt is de schaamtecultuur. Een vrouw zal polygynie niet accepteren vanwege haar trots. De roddel die er zou kunnen ontstaan, is dat ze genoeg neemt met minder of dat ze ‘wanhopig’ is. Om deze reden alleen al, zorgt het er voor dat er weinig vrouwen zijn die polygynie kunnen accepteren.

Moslimmannen die het veel vrouwen kwalijk nemen omdat ze jaloers zijn, begrijpen dus weinig van vrouwen. Ze beseffen niet dat vrouwen emotioneler en aanhankelijker kunnen zijn dan mannen en dat ze gemeende liefde wensen die ook exclusief is van een man. Voor vrouwen is seksuele intimiteit erg belangrijk, omdat naast fysiek contact, ook gevoel bij komt kijken. Het heet niet voor niets ‘de liefde bedrijven’. In tegenstelling tot vrouwen, zijn mannen goed in staat seks te beschouwen als een ‘zakelijke’ gelegenheid waarmee ze slechts hun dierlijke behoeften willen bevredigen. Dat is de reden waarom mannen – heel algemeen gezegd – in staat zijn prostituees te bezoeken al weten ze dat een prostituee wellicht meer dan honderd man achter haar rug heeft. But, who cares, zolang hij bevredigd wordt, is alles prima.

Meerdere keren heb ik op het internet gelezen dat mannen het dus stom vinden dat vrouwen jaloers zijn. Sommigen proberen zelfs de vrouwen in de naam van het geloof schuldig te laten voelen dat hun jaloezie van de ‘duivel’ is en dat ze niet genoeg vertrouwen stellen in God en dus niet genoeg gelovig zijn et cetera. Dit is vrij absurd en zelfs een vorm van misbruik van het geloof. Zoals ik eerder zei; jaloezie is een natuurlijke instinct. Het heeft niets te maken met vertrouwen stellen in je God, want zelfs de moeder der gelovigen Aisha was stikjaloers. Ze was zelfs jaloers op de overleden vrouw van de Profeet Khadija telkens wanneer de profeet haar naam noemde. Dus het idee dat vrouwen niet jaloers horen te zijn en hun vertrouwen in God moeten stellen is gewoon kletskoek van mannen die vrouwen proberen over te halen. Dat is nogal een soort misbruik van het geloof wanneer je met deze soort retoriek komt bij je vrouw.

Wat ook een man niet altijd beseft is het volgende: Omdat een vrouw seks niet alleen als een fysieke bevrediging beschouwt, is het idee dat haar man zijn geslachtsdeel met een andere vrouw deelt, een onacceptabele gedachte. Vanwege deze nonchalante houding van de man die dus makkelijk over seks denkt, worden de gevoelens van vrouwen daardoor enorm gebagatelliseerd.

Maar nu even heel praktisch. Als we naar de praktijk kijken is het aangetoond dat veel mannen erg tekortschieten in een monogaam huwelijk. Het is tegenwoordig al een grote uitdaging als een koppel haar huwelijk heel lang in stand kan houden en telkens probeert erin te investeren om de liefde niet te laten verdampen. Hier komt prioriteit bij kijken. Gezien het feit dat God zelf in de Koran vermeld heeft dat wanneer een man vreest om vrouwen niet rechtvaardig te behandelen dat dan één vrouw beter is, dienen veel mannen hierbij stil te staan. In dit geval heb ik het over mannen die al getrouwd zijn en die al bewezen hebben hun vrouwen (en kinderen) gelukkig te kunnen maken. Tegen deze succesvolle heren is mijn advies ook om het zo te houden en niet je vrouw te gaan verrassen met een nieuw voorstel. Je moet je op de eerste plaats afvragen waarom je een tweede vrouw wilt. Is het omdat je God wilt behagen of omdat je stiekem het idee dat je van twee walletjes kunt eten een heel aantrekkelijk en verleidelijk idee vindt? Als we echt stil gaan staan bij dit feit, dan moeten we heel eerlijk zijn dat de reden waarom veel mannen het aantrekkelijk vinden om twee vrouwen te hebben, is niet zo zeer omdat het een geautoriseerd iets is van God en dus men God wil behagen door middel van een bepaalde maatschappelijke nut, maar het is eerder omdat het idee dat hij de ene nacht bij die is en de andere nacht bij de andere, een opwindende gedachte vindt. Wat deze heren niet beseffen is dat er veel bij komt kijken als je met twee vrouwen zou trouwen. Niet alleen is dat financieel en materieel zwaar, maar ook geestelijk en fysiek. De fantasie en de pret die men in zijn gedachte daarover heeft, is niet zo aantrekkelijk als het lijkt.

Zojuist had ik het over mannen die al getrouwd zijn en in een geslaagde huwelijk zitten. Wat betreft de mannen die nog niet eens getrouwd zijn of mannen die in een slechte huwelijk zitten, aan hen heb ik maar één boodschap: Zet die polygynie volledig uit je hoofd, want je weet echt niet waar je het over hebt, laat staan waar je aan begint. Diegene die ongelukkig is met zijn vrouw en denkt dat een tweede vrouw het probleem zal oplossen, is eerder aan het fantaseren en is het zicht op de werkelijkheid kwijt geraakt. Alleen al praten over polygynie is olie op het vuur gooien. Daarmee creëer je spanning in je huwelijk wat niet goed is. Onnodig je vrouw kwetsen en bang maken is dat. Het is al sowieso een verkeerde uitgangspunt indien iemand jaren in zijn gedachte polygynie als een streven ziet. Want deze houding bewijst dat de desbetreffende persoon de verkeerde gedachten daar over heeft. Daarom is polygynie geen gunst of streven, maar het is eerder iets wat iemand verdienstelijk overkomt. In dit geval heb ik het over een persoon die in staat is de verantwoordelijkheid kan dragen en dat eerder bewezen heeft, maar vooral ook omdat polygynie in de cultuur past waar hij vandaan komt en waar het meer binnen die omstandigheden aanvaardt wordt.

Puur vanuit de islam bekeken is het niet toegestaan voor moslims om polygynie in het Westen uit te voeren. Je mag van de islam niet iets uitvoeren wat de wet van het land waarin je woont verbiedt. Laten we hier heel duidelijk in zijn. Dus moslims die stiekem trouwen met een tweede vrouw, ook al is dat met medeweten van zijn eerste vrouw, is feitelijk niet toegestaan. Hij overtreedt de wetgeving van het land waarin hij zich bevindt. De islam heeft duidelijke regels omtrent moslims die als minderheid in een niet-islamitisch land wonen. Daar valt o.a. dat je verplicht bent om je aan de wetten te houden van dat land, mits ze niet de fundamenten van de islam aantasten (bidden, vasten et cetera…). Polygynie valt daar niet onder omdat het geen fundamentele zuil van de islam is, maar eerder een bijkomstigheid die niet verplicht is. Deze laatste regel moet je goed onthouden, want hier kan je niet er omheen draaien.

Wat ik ook een getrouwde man adviseer, is geen grap hierover maken met je vrouw. Het gebeurt weleens dat een man in een melige bui zegt dat hij een tweede vrouw wil. Al is het een grap, moet je dat niet doen. Het is nog steeds kwetsend. Vrouwen onthouden zulke dingen en gaan daarover piekeren. Een vrouw zal denken dat je het ergens toch wel meent, want het kwam in je op en dat doet bij haar al een belletje rinkelen. Je dient als man empathie te tonen voor je vrouw. Ze kunnen aan de ene kant veel hebben, maar aan de andere kant weer zich snel gekwetst voelen. De profeet vrede zij met hem beschreef ze niet voor niets als kruiken die snel kunnen breken waar je dus erg voorzichtig mee om moet gaan. Als je zo een grap uithaalt, dan zal je van de buitenkant weinig ervan merken en je denkt als man dat er niets aan de hand is, maar van binnen is het vaak een ander verhaal. Vrouwen onthouden ook iets heel goed. Ze zullen je twintig jaar later er aan herinneren al ben je het zelf helemaal vergeten, ook al ontkent je oprecht dat je dat ooit hebt gezegd.

Polygynie in het Westen is dus erg af te raden daar de vrouwen die in de Westerse samenleving dat niet snel accepteren zoals ik eerder zei  en dat vanwege de Westerse cultuur en mentaliteit. De Westerse vrouw is veel onafhankelijker en neemt over het algemeen niet genoeg met minder. Wanneer we het hebben over de Arabische wereld, dan wordt het een ander verhaal. Alhoewel polygynie daar ook niet door iedere vrouw geaccepteerd wordt, toch is de drempel veel lager en is het acceptabeler vergeleken met de Westerse wereld. Maar daar heeft het ook een functionele rol en daar draait het niet slechts om een huwelijk alleen maar. Het heeft het voor sommige mannen en ook vrouwen een positieve economische uitkomst.

De man die er in is geslaagd om polygynie huwelijken lang vol te houden en ook de vrouwen gelukkig te maken is eerder een uitzondering dan regel. We hebben het hier over een man met een groot verantwoordelijkheidsbesef, niet alleen is hij financieel sterk, maar vooral geestelijk en sociaal sterk. We hebben het hier over een man die vrouwen geestelijk aankan. Hij begrijpt hun gevoelens en is sterk empathisch. Hij weet hoe hij met vrouwen moet omgaan en heeft een zeer geduldig karakter. Zijn emoties en gevoelens heeft hij goed onder controle. Hij is niet een type die snel boos wordt of snel op zijn teentjes getrapt voelt. Polygynie is namelijk geen vanzelfsprekendheid. Een man die in zo’n situatie zit, wordt door zijn vrouwen af en toe (automatisch) getest. Dat is namelijk vrouw-eigen. Als je als man mentaal niet sterk genoeg bent, dan kan een vrouw je gek maken, laat staan als het om twee vrouwen gaat. Zo een man heeft dus ook een sterk karakter. Hij weet wat hij wil en ook wat hij wel en wat hij niet kan zeggen tegen zijn vrouwen. Het vereist namelijk veel intelligentie om evenwichtigheid te brengen tussen zijn partners. Hij is voorzichtig wanneer hij iets vertelt over de andere vrouw en wat hij zeker niet doet is bij haar gaan klagen over haar. Het feit dat hij dat niet kan doen is dat geestelijk vermoeiend, want soms wil je gewoon wat er in je hoofd spookt kwijt raken. Kortom: alles bij elkaar, als je er goed over nadenkt, dan wil je niet eens hier aan beginnen.

Polyamore

Een belangrijk onderwerp die onontbeerlijk is wanneer men het heeft over polygynie is de liefde die een man heeft voor meerdere vrouwen oftewel: polyamore. Het betekent dat je als man van meer dan één vrouw kunt houden. Dit is heel erg mogelijk en het bestaat. Toch merk ik voor zover ik weet dat er weinig hierover wordt gesproken of geschreven. Dit komt omdat men zich strikt wil houden aan het idee dat liefde alleen maar tussen twee personen kan. Dit is natuurlijk niet waar. Het is wel degelijk mogelijk dat je van twee personen tegelijk kunt houden. Wat niet kan, is dat je ze dezelfde liefde of gevoelens voor beide vrouwen kan koesteren. Dit is haast onmogelijk. Dit hebben we geleerd van onze profeet vrede zij met hem, maar ook de praktijk bewijst dat er genoeg mannen zijn die gevoelens koesteren voor andere vrouwen terwijl ze gewoon van hun eigen vrouwen houden. Men praat er alleen niet over omdat het een grote taboe is.

Ten slotte, vind ik dat mannen dienen de vrouw te koesteren waar ze al mee getrouwd zijn. Zoals ik eerder zei, het is al een grote uitdaging als je er in slaagt je eigen huwelijk lang vol te houden. Niet alleen dat je niet scheidt, maar ook dat je er iets moois van maakt, namelijk een gelukkig huwelijk. Lang niet alle koppels die niet gescheiden zijn, zijn gelukkig. Verre van. Velen willen niet scheiden enkel omdat het vermoeiend is of omdat het een schande is binnen de familie of vanwege financiële redenen en dergelijk. Als je als man en vrouw in elkaar investeert, dan haal je meer uit jullie huwelijk waardoor je in staat zult zijn van elkaar te kunnen genieten en datgene wat jullie met elkaar delen samen meer gaan koesteren.

Zie ook (gezonde) jaloezie van je vrouw als een mooi iets, namelijk dat ze je graag voor haarzelf wil houden. Het getuigt van haar liefde voor je en dat moet men niet zien als een vanzelfsprekendheid.

Badr Youyou

Advertenties