‘Ik ben niet goed, dus ben ik een slechte moslim’

Woedende SalafistMoslims neigen bij alles wat fout gaat in hun gemeenschap het geloof er bij te halen. Ze proberen altijd het slecht gedrag van een moslim te verklaren vanuit een geloofsperspectief. Doe je iets niet goed? Dan komt het naar hun zeggen omdat je geen goede moslim bent. Dat is vrijwel altijd het argument dat men er bij haalt. Een zeer fout argument als je het aan mij vraagt. Want zelfs ‘praktiserend’ zijn is geen garantie dat je een goede mens wordt. Ik heb eerder video’s gedeeld waarin te zien is hoe een groep gestoorde sharia-roeptoeters op straten van Frankrijk en Engeland intimiderend demonstreren en zelfs dreigen dat ze met sharia in Frankrijk en Engeland gaan regeren (fantaseren). Geloof mij, zo’n moslim wil je echt niet zijn. Om het nog maar niet te hebben over anderen die denken onder het mom van de islam aanslagen te kunnen plegen of met wapens landen binnen te vallen onder het mom van ‘sharia implementeren’. Gestoorder kan niet. Op individueel niveau kom je moslims tegen die salafistisch werden. Hoe vaak wel niet ben ik mensen tegengekomen die klagen over hun broer of zoon die salafistisch werd. Hij gedroeg zich totaal anders. Intimideerde de familie met zijn ‘nieuwe’ regels, humor is verdwenen in hem en restricties binnen het gezin… et cetera. Niet dat ik hiermee alle salafisten over één kam wil scheren, maar dit gedrag is geen uitzondering en er zijn mensen die genoeg verhalen je hierover kunnen vertellen.

De kern is dat je als moslim niet steeds het geloof er bij moet halen wanneer de dingen mis gaan. Er zijn namelijk ook niet-moslims die zich erg voorbeeldig gedragen, vaak beter zelfs dan mening moslims. Beschaving en emotionele ontwikkeling staan geheel los van het geloof. Ik heb niet voor niets vorig jaar een column geschreven genaamd: ‘Gebrek aan emotionele ontwikkeling staat moslims in de weg‘.

De overweldigend meerderheid moslims komen uit ontwikkelingslanden waar men nog lang niet is beschaafd. Je kan je zo veel mogelijk laten overkomen als moslim, maar als je geestelijk niet beschaafd en ook niet emotioneel ontwikkeld bent, dan zal alleen jouw geloof niet kunnen redden. Sterker nog: iemand die geestelijk en emotioneel niet is beschaafd of niet ontwikkeld is en probeert zijn heil in het geloof te zoeken, wordt in feite een tikkende tijdbom. Ten minste, indien hij de verkeerde mensen en leer zoals het salafisme tegenkomt. Dat heb ik ook uitgelegd in een ander artikel genaamd: ‘Waar komt extremisme en radicalisme vandaan – een nieuw perspectief‘. Daarin heb ik zelfs ‘neuraal’ uitgelegd hoe het bij dat soort mensen werkt en waarom extremisme hen aantrekt.

Nog één belangrijk iets wat ik wil uitleggen, is de desastreus effect van het idee dat wanneer een moslim niet goed gedraagt dat men dan tegen hem zegt dat hij een ‘slechte’ moslim is. Dit is een gevaarlijke uitgangspunt. Als moslims dit blijven zeggen, dan zakt de persoon tegen wie dat gezegd wordt nog verder in het moeras. Het is een gevaarlijke aanname wat juist averechts werkt. Waarom?

salafi-marital-arts-tunisia-extremismMensen maken van het geloof iets erg simplistisch en kijken voorbij de omstandigheden van een persoon. Een heleboel moslims groeien op in verscheurde gezinnen. Tussen ouders die hen niets hebben meegegeven bijvoorbeeld. Kinderen die ontnomen zijn van liefde en warmte, die met grote psychische onzekerheden en klappen zijn opgegroeid. Kinderen die op straat zijn opgegroeid. Weinig van huis uit mee hebben gekregen, maar meer van de straat hebben geleerd. Om maar niet te spreken van hoe ze de islam van hun ouders mee hebben gekregen en op welke wijze dat gedaan is. Jongeren die met veel angsten leven en slechts met de mentaliteit van machocultuur zijn opgegroeid. Zelfs als deze jongeren zouden pogen praktiserende moslims te worden, hun psyche is van binnen is al een en al chaos. Wat mensen niet beseffen, is dat iedereen kijkt vanuit een bepaalde perspectief naar het leven en dus ook naar het geloof. Een jongere met agressie in zichzelf, zal ook de islam vanuit die agressie-perspectief begrijpen en interpreteren. Zelfs als hij naar zijn denken een praktiserende moslim wil worden, dan betekent het nog niet dat hij het geloof correct mee heeft gekregen en dat hij correct er naar zal handelen, maar eerder een ‘islam’ heeft aangehangen die goed bij zijn grillen (agressie en depressie) past.

Maar stel dat hij niet goed genoeg praktiserend wordt en hij krijgt regelmatig te horen dat hij een ‘slechte’ moslim is, dan wordt hij door dat soort negatieve commentaar alleen maar depressiever en pessimistischer. Nu onthoud het volgende: Moslims die zelf met agressie en angst werden opgevoed, vertolken onbewust hun verleden ook in de manier hoe ze die jongen aanspreken. Met andere woorden: Stel dat jij vroeger met angst de islam mee hebt gekregen, dan is de kans groot dat je onbewust ook op die manier de islam doorgeeft en dus ook mensen op die wijze aanspreekt. Niet dat dit voor iedereen geldt, want er zijn mensen die door levenservaringen en dergelijk, leren te veranderen, maar het is vaak het gevolg wat je gaat krijgen. Er is hier sprake van een soort gedragspatroon die in dit geval niet genetisch erfelijk is, maar eerder geërfd (meegekregen) van je opvoeders.

Wil je over dit onderwerp op Facebook meepraten? klik dan hier.

Badr Youyou

Advertenties