Houd God er buiten als je je emoties niet kan beheersen

child-being-yelled-atKinderen schuld aanpraten met ook nog eens God er bij halen tijdens het schelden, laat een diepe indruk op hun psyche. Ouders die hun kinderen de huid uitschelden door ook nog eens God er bij te halen zorgen niet alleen er voor dat het kind een minderwaardige persoonlijkheid ontwikkelt, maar ook dat hij een verkeerd beeld krijgt over zijn geloof en vooral over God. Een van de meest voorkomende uitspraken die ouders en veel mensen onderling zeggen, is dat wanneer iemand of een groep iets overkomt zoals een ongeluk of een ramp bijvoorbeeld, dat ze dan zeggen dat het God’s straf is.

Even het volgende tussendoor: Hebben deze mensen partnerschap met God aangegaan waardoor ze weten wat God’s Wil is? In feite wanneer je zoiets tegen je kind of tegen een ander persoon zegt, ben je op dat moment God aan het vertegenwoordigen en je doet alsof je weet wat God op dat moment wil en waarom Hij dingen laat gebeuren. Natuurlijk wil ik dit niet zo zwaar meten door mensen te beschuldigen dat ze hierdoor polytheïsme (shirk) aan het plegen zijn, maar het is wel een grote vorm van onwetendheid, waar je ongetwijfeld voor moet verantwoorden in het hiernamaals. Maar belangrijker is dat je dit beseft en en er mee ophoudt als ouder of als moslim. Mensen moeten niet doen alsof ze weten wat God wil. Dat is rechtstreekse misbruik van het geloof en ook het creëren van een slecht beeld over God en het geloof in het algemeen.

Wat doet dit met een kind? Kinderen zijn zeer gelovig en vooral als ze iets van hun ouders te horen krijgen. ‘Alles wat papa en mama zeggen is waar’. Met dat uitgangspunt groeit een kind op. Wanneer hij dan met gescheld opgroeit dat gepaard gaat met woorden waarin God’s naam of het geloof in het algemeen erin voorkomt, dan zorgt dat er voor dat alles wat met hem mis gaat, wordt gezien als teleurstelling in de ogen van zijn ouders en in die van God. Hij denkt dat God hem gestraft heeft, dat God niet van hem houdt en dat Hij hem afwijst. Zijn beeld over God is dat God altijd boos op hem is. Hij voelt zich bij alles wat hij verkeerd doet of waarbij iets mis gaat, erg schuldig. Niet alleen naar zijn ouders, maar ook naar God toe. Hij denkt onterecht dat God automatisch aan de kant van zijn ouders staat. Hij is de schuldige en niet zijn ouders. Dit wekt in het kind minderwaardige gevoelens op, maar nog gevaarlijker: hij voelt zich altijd schuldig naar God toe en groeit op met de overtuiging dat hij niet goed is. Dit leidt tot wanhoop en pessimisme. Deze wanhoop is zeer vermoeiend voor zijn geestelijke ontwikkeling. Dit is de reden waarom er jongeren zijn die zich weinig kunnen inleven met het geloof. Zelfs de zoetigheid ervan proeven ze niet goed genoeg. Ook al zouden ze zich ‘bekeren’ tot het geloof en daarmee bedoel ik dat ze op een gegeven moment hun geloof serieus willen nemen en oprecht willen volgen, achtervolgt hen dat pessimistisch gevoel dat ze niet goed genoeg zijn, maar tegelijkertijd vreet het hen van binnen. Om van deze negatieve gevoelens die hen achtervolgen af te komen, gaan ze proberen hun best doen om God tevreden te stellen op een manier die bij hun denkwijze past en dat is het reflecteren van de negatieve gevoelens op de maatschappij. In de naam van God wel te verstaan.

Wanneer je niet lekker in je vel zit, dan ontstaat er een onbewuste frustratie en een drang om je best te willen doen. Deze ‘best willen doen’ leidt bij een groep moslims tot fanatisme. En dit is de reden ook waarom er jongeren zijn die zich kunnen radicaliseren wanneer ze terugkeren of bekeren tot het geloof. Roomser dan de paus worden ze. Het is namelijk bekend dat wanneer mensen niet hun eigen falen onderkennen, dan proberen ze dat af te reageren op de samenleving. Ze geloven in de illusie dat er niets mis is met henzelf, maar dat de maatschappij de schuldige is. De gevolgen is dat ze dan negatief naar de samenleving kijken en zich dus opstandig voelen. Voor dit soort jongeren ligt jihadisme en radicalisme op de loer, want dit soort leuzen spreken hen erg aan. Het meest ironische is dat racisten bijvoorbeeld precies hetzelfde psychische probleem hebben. Zij geven de maatschappij, de overheid en ‘buitenlanders’ de schuld voor hun eigen falen.

Als je dit gelezen hebt en je kent mensen in je omgeving die er een gewoonte van maken om hun kinderen uit te schelden, zorg er voor dat je het bestrijdt en aan hen dit doorgeeft. Want dan pas heb je een goede daad begaan en heb je je als een goede moslim gedragen. Zuiver je geloof van bijgeloof.

Meepraten over dit onderwerp op Facebook? Klik dan hier.

Badr Youyou

Advertenties