Doemdenkende imams boren je de grond in

Abu Hamza al-Masri

Abu Hamza al-Masri een haatimam uit Engeland

De profeet was aan het huilen. Toen zijn metgezellen hem zo zagen vroegen ze hem: “Waarom huil je God’s boodschapper?” Hij zei: “ik verlang naar mijn broeders.” Waarop zij hem vroegen: “Zijn wij dan je broeders niet God’s boodschapper?” Hij antwoordde: “Nee, jullie zijn mijn metgezellen. Mijn broeders komen na mij uit een gemeenschap die ondanks dat ze me nooit gezien hebben, vooralsnog in mij geloven!”  (Overgeleverd in Sahieh Muslim)

Zeg eens eerlijk. Hoe vaak heb jij als moslim zijnde deze overlevering van de profeet langs zien komen? En hoeveel moslims kennen het überhaupt? Zo ja, hoe vaak is het herhaald, doorverteld of verspreidt onder de moslims?

De reden waarom ik deze overlevering vertaald heb en met jullie wil delen is vanwege het feit dat veel imams een en al angst zaaien in moskeeën tijdens de preken. Een heleboel kicken er op om je de grond in te willen boren. Dat je het nooit goed doet en dat je een slechte moslim bent. Ze dreigen je met de dood die jou ieder moment zal opslokken en ze dreigen je constant met de hel… Het is een en al angst. Veel moslims verlaten de moskee met een gevoel dat ze het nooit goed doen. Dat alles wat ze in het dagelijks materiële leven doen, hen alleen maar verder in de hel zal laten zakken.

Wat je regelmatig ook hoort van een hoop moslims is wanneer ze jou ook nog eens vergelijken met de metgezellen van de profeet. De metgezellen worden opgehemeld tot een gradatie waarvan jij het maar moet vergeten ooit die te kunnen bereiken. Er wordt tegen je gezegd dat je nooit de status van de metgezellen zult bereiken. Dat jouw gelovigheid (iemaan) daar veel te zwak voor is. Dat je aan de metgezellen van de profeet nooit kunt tippen en ga zo maar door.

Serieus waar, de moskeeën waarin ik mijn hele leven ben geweest zijn ontelbaar en de verschillende preken en lessen waar ik naar heb geluisterd en gevolgd hetzelfde. Weet je hoe vaak imams je confronteren met dit soort retoriek? Dat jij als moslim zijnde in de ogen van God weinig goeds doet in je leven en dat je alleen maar materialistisch bent, slaaf bent van de duivel? Als je niet opstaat om te bidden voor het ochtendgebed, dan is je ziel geheel verkocht aan de duivel en God’s genade voor de rest van de dag haast kunt vergeten… De ene schuldgevoel aanpraten na de andere. Op een gegeven moment heb je maar twee keuzes: of je moet een fanatieke moslim worden of gewoon opgeven en een moslim zijn van naam, maar verder niets doen voor je geloof. Uiteraard is er een derde partij die de middenweg kiest, maar dat zijn de slimme mensen die nadenken. Die weten hun evenwichtigheid te behouden en zich niet gek laten maken door salafistische retoriek.

Een ware imam is diegene die mensen een positieve boost geeft. Dat is diegene die het goede uit de mensen haalt in plaats van dat hij het alleen maar heeft over een doemwereld. Je bent pas goed als je het waardevolle in mensen naar boven weet te brengen, positiviteit en optimisme uitstraalt. Mensen hun zelfvertrouwen die ze nog hebben meer weet op te krikken in plaats van ze nog meer de grond in te gaan boren. Belonend werken werkt altijd effectiever dan repressief en negatief zijn. Geef mensen hoop in zichzelf in plaats van ze het gevoel te geven dat ze het nooit goed doen.

Het probleem met dit soort imams – wat in feite voor veel moslims geldt – is dat zij die methodiek van negativisme hebben geërfd uit hun eigen omgeving. Als je gewend bent door je ouders van kinds af aan op alles te worden aangesproken op een negatieve manier, dan neem je dit gedrag  – indien je daar niet bij stil staat – automatisch over. Hoe je behandeld werd, ga je ook als volwassene op anderen reflecteren. Eigenlijk is zo een imam zonder dat hij het zelf in de gaten heeft, zijn eigen jeugd op de menigte aan het reflecteren. Dit is ook de oorzaak van fanatisme en radicalisme. Je moet maar eens een jeugd hebben gehad waarin je verwaarloosd was of streng werd aangepakt en later de islam als enige onheilspellend dogma aanneemt die jou heeft gered en kijk dan hoe je zult reageren op je omgeving. Dit is eigenlijk de bron van heel veel ellende bij een hoop geradicaliseerde jongeren, inclusief imams die een niet al te sterke positieve persoonlijkheid hebben. Hun diepgewortelde onzekerheid verpakken ze met de ‘islam’ door vaak stoere taal te gebruiken en angst te zaaien. Wie hier meer over wil lezen verwijs ik naar andere artikelen van mij hier op de blog waarin ik uitvoerig uitleg hoe dat komt.

Wees dus op je hoede. Telkens wanneer je dus het gevoel hebt dat ze tijdens de preek op je gevoel inspelen en je schuldgevoelens aanpraten, weet dan bij dezen dat het geen preek is die je jezelf kunt aanraden en probeer vooral jezelf te herinneren aan de bovengenoemde overlevering van de profeet vrede zij met hem.

Wil je hierover mee praten op Facebook, klik dan hier.

Badr Youyou

Advertenties