Het verschil tussen angst en godsvrees

allah-heartVeel mensen verwarren deze twee termen door elkaar. Er is namelijk een zee van verschil tussen (psychische) angst en Godsvrees. Psychische angst wordt van kinds af aan meegeven. Wanneer een kind door zijn opvoeders bang wordt gemaakt, hetzij voor God of voor wat dan ook, dan heeft dat totaal niets met Godsvrees te maken, maar met pure psychische angst. Het geloof wordt daarmee compleet verpest en Gods beeld ook.

Godsvrees daarentegen is een cognitieve vrees. Het is geenszins psychische angst die afkomstig is van verstoorde emoties in onze hersenen die ons van binnen kwellen. Bij Godsvrees is er een kwestie van verstandelijke conclusies die geen invloed horen te hebben op je psychische gesteldheid en dus ook niet op een negatieve manier in je dagelijks leven. Godsvrees concludeer je met je verstand. Het is een nuchtere en verstandige vorm van ‘angst’ (alhoewel ik de term ‘angst’ hier niet voor wil gebruiken). Bij Godsvrees houd je geen angst over die je dagelijkse leven op een negatieve manier beïnvloedt. Bij psychische angst is er wel sprake van negatieve invloeden wat kan resulteren in bijvoorbeeld depressies en een ongeregeld leven dat vol zit met o.a. schuldgevoelens en allerlei stoornissen.

Ga je als ouder je kind bang maken voor de hel, dan heb je het gewoon bij hem verpest. Je moet dan hopen dat hij later het geloof niet met een korrel zout zal nemen. Want toen hij een kind was kon hij die onderscheiding niet maken. Een kind bang maken in de naam van wat dan ook, is op elk terrein een slechte zaak. Zelfs God wordt daar bij wijze van het ‘slachtoffer’ van. In die zin dat mensen een vervormd en verkeerd beeld over Hem krijgen dankzij die angst waar ze mee zijn opgegroeid.

Dit brengt ons bij een nieuw onderwerp en dat is schuldgevoel. Er lopen een hoop moslims rond die last hebben van psychische schuldgevoelens, maar die ze helaas met het geloof associëren. Wanneer je schuldgevoelens hebt die te maken hebben met je eigen zelfbeeld wat geheel los staat van je geloof, dan ga je onbewust en dus zonder dat je het zelf weet of in de gaten hebt, God erbij betrekken en Hem altijd associëren met je negatieve gevoelens. Met negatieve gevoelens bedoel ik hiermee een negatief zelfbeeld over je zelf.

Bij velen heeft dit geleidt tot het afstand nemen van het geloof. Veel mensen die de rug hebben gekeerd aan het geloof en dan heb ik het hier over het christendom, hebben dat gedaan omdat ze zich hebben geworsteld met hun eigen psychische schuldgevoelens die ze met God hebben geassocieerd. De reden waarom ze dus het geloof hebben verlaten is dat ze constant liepen met negatieve gevoelens waaronder angst voor God die hen overal achtervolgde en die ze helaas hebben verward met een gezond dosis Godsvrees. Zij dachten dat Godsvrees is een vorm van psychische angst. De twee zoals ik eerder zei, hebben niets met elkaar te maken, maar dat konden ze nooit weten. Wanneer ze dus hun religie verlaten, dan voelen ze zich letterlijk bevrijd. Er is een grote last van hun schouder afgevallen.

God volgens het christendomWie dit allemaal veroorzaakt heeft is dus de verkeerde opvoeding. Binnen de christelijke gemeenschappen werden kinderen vroeger veel gedisciplineerd. Dat ging met straffen en angst inboezemen in het kind. Daarnaast is het beeld van God (volgens ons de moslims dan) totaal vermomd binnen het christendom waar ze God vrijwel een complete menselijke gedaante hebben gegeven wat Zijn Majesteit en Almacht naar beneden hebben gedegradeerd. God binnen antropomorfische religies waar ze aan Hem ledematen, grenzen… kortom: materiële en menselijke eigenschappen hebben toegekend, maken de geloofwaardigheid in Zijn bestaan en Majesteit erg gering. Ik neem het daarom veel atheïsten niet kwalijk dat ze niet meer in God willen geloven. Zijn beeld is helaas verpest in heel veel religies. Bij moslims wordt zijn beeld verpest door salafisten. Want bij hen is het verplicht om te geloven dat God letterlijk ledematen heeft en dat Adam naar het evenbeeld van God heeft geschapen zoals dat vermeld is in Sahieh Muslim.

Wees God geprezen dat je behoort tot de islam van de Sawaad Al A`dham (meerderheid moslims) waar de profeet vrede zij met hem over sprak, die niet antropomorfisch zijn. Dat maakt de islam om die reden erg uniek en wij erkennen God op de manier die bij Hem past:

“Er is niets wat op Hem lijkt” (Koran, 42: 11)

Maar last but not least, maak nooit de fout je kinderen bang te maken voor God.

Advertenties