Het dilemma van de Marokkanen

jong oranje - jong marokkoAan de ene kant willen wij Marokkanen ons sterk aan onze eigen identiteit, onze gewoontes en cultuur houden, ons Marokkaans willen blijven voelen, onze Marokkaanse paspoort willen behouden en gebonden blijven met ons eigen land, wat allemaal niets mis mee is. Want dit zijn fundamentele rechten en het moet gewoon kunnen. Maar aan de andere kant wat we soms neigen te vergeten is dat al deze dingen ook bepaalde verantwoordelijkheden met zich meenemen. Indien wij Marokkanen niet willen dat er bemoeit mag worden met onze identiteit en dat de ‘autochtone’ Nederlander dat moet respecteren, dan betekent het ook dat wij de problemen die wij binnen onze eigen gemeenschap hebben, zelf moeten aanpakken en oplossen. Dat is niet meer dan logisch, want wij begrijpen elkaar simpelweg het meest en kunnen beter als geen ander onze problemen verhelpen. Laten we dat jarenlang liggen en gaan we slechts in de verdediging dat we ons gediscrimineerd voelen en dergelijk, dan zal dat geen zoden aan de dijk zetten.

Je moet als Marokkaan dienen te beseffen dat er geen land wereldwijd bestaat die niet ontsnappen is aan stigmatiseringen en discrimineren van een bevolkingsgroep. Als je naar Marokko zelf gaat, vind je daar racisme en discriminatie op alle vlakken. Ik durf zelfs te zeggen, meer dan hier. Sterker nog: hier in Nederland heb je als Marokkaan meer kansen als je het aan mij vraagt. Was dat niet zo geweest, dan gingen wij massaal terug naar Marokko om daar ons bestaan op te bouwen. De waarheid is dat dat niet het geval is. We hebben het hier erg naar onze zin. Zelfs onze eerste generatie ouders hebben die droom die ze in het begin hadden laten varen en hebben gekozen om hier hun oude dagen te spenderen.

Willen we daadwerkelijk iets bereiken in dit land, dan moeten onze organisaties samenwerken en projecten opstellen met een effectieve aanpak om iets te kunnen betekenen voor de gemeenschap. Dit moeten we niet doen om de autochtone bevolking te bewijzen dat we goed zijn. Dat is kul natuurlijk, maar gewoon doen omdat we zelf dat verdiend hebben als mensen die trots mogen zijn op hun Marokkaanse identiteit. Dat willen we doen omdat we onze kinderen het beste willen gunnen. Want trots zijn zit hem niet in het feit dat je uit Marokko komt, maar in het feit dat je die identiteit in de praktijk een betekenis geeft. Onderling hebben we heel veel mooi dingen te bieden, maar niet iedereen ziet dat, want wij benutten dat gewoonweg niet goed genoeg.

Badr Youyou

Advertenties