God en emoties

God is LoveLiefde is een uiterst betrouwbare vorm van jezelf zowel geestelijk als fysiek aan een ander geven. Wanneer je daadwerkelijk van iets houdt en dat je van binnen dat oergevoel hebt, dan betekent het dat je die persoon of wat het gene ook mag zijn accepteert om een deel van je te zijn en een plek in je leven krijgt.

God erkent ‘liefde’ in de koran als een krachtig gevoel waar je mee kan aantonen aan wie je trouw of loyaal bent. Over het algemeen, indien je de Koran analyseert, dan zul je merken dat God erg veel waarde hecht aan het uiten van gevoel. Gevoel is alles waar het omdraait. Want je kan een hoop dingen vermelden met je verstand, maar je wil niet weten hoe vaak jou gevoel iets anders tegen je zegt of een andere voorkeur heeft. Dat is ook de reden dat mensen ook vaak dingen doen die zij eigenlijk niet willen of dingen zeggen die ze eigenlijk niet willen zeggen. Ik zal hieronder een paar verzen laten zien waarin God iets uitdrukt met liefde om ermee aan te tonen hoe belangrijk liefde is in iemands leven en in de keuzes die hij maakt. Ik zeg er wel bij dat het hier om verschillende situaties gaat. Daarnaast let wel dat ik hier een vertaling gebruik en dus geen Arabische woorden. In de verzen die ik hier ga plakken komt het woord ‘hob’ (liefde/ houden van) voor, maar in de vertalingen wordt dat soms aangeduid met ‘houden van of ‘lief hebben’ of ‘beminnen’ et cetera.

In het geval van het aanbidden van een god, kan die aanbidding pas waarde hebben als het met liefde gedaan wordt:

“165 Er zijn mensen die aannemen dat er naast God nog gelijken zijn die zij even liefhebben als God, maar zij die geloven hebben God meer lief.” (Koran 2: 165)

“God bemint de overtreders niet” (Koran 2: 190)

“God bemint hen die goed doen” (Koran 2: 195)

“Maar God bemint het verderf niet” (Koran 2: 205)

“Maar misschien staat jullie iets tegen wat toch goed voor jullie is en misschien hebben jullie iets lief wat toch slecht is voor jullie.” (Koran 2: 116)

“God bemint de berouwvollen en Hij bemint hen die zich reinigen.” (Koran 2: 222)

“En God bemint geen enkele zondige ondankbare” (Koran 2: 276)

“Zeg: “Als jullie God liefhebben, volgt mij dan en God zal jullie liefhebben en jullie je zonden vergeven.” God is vergevend en barmhartig.” (Koran 3: 31)

“God bemint niet de onrechtplegers” (Koran 3: 57)

“En God bemint de geduldigen” (Koran 2: 146)

“En tot Zijn tekenen behoort dat Hij voor jullie echtgenotes uit jullie eigen midden geschapen heeft om bij haar rust te vinden. En Hij heeft liefde en erbarmen tussen jullie gebracht. Daarin zijn tekenen voor mensen die nadenken.” (Koran 30: 21)

Dat waren maar een paar voorbeelden. Zoals ik al zei: de verzen waar liefde in voorkomt zijn boven de 76 en worden ook op verschillende manieren toegepast. Wat ik dus hiermee wil zeggen, is dat ‘liefde’ de basis is van alles wat we doen en dat God daar de meeste waarde aan hecht. Niet onze uiterlijkheden of zelfs onze daden. Want uiterlijk komt vanuit een bepaalde overtuiging en intentie. Overtuigingen en intenties zijn direct te koppelen aan ‘liefde’. Stel dat je van iets overtuigd bent, dan ga je vrijwel altijd ernaar handelen vanuit een liefdevolle uitgangspunt. Stel dat je een soort kleding aantrekt, dan is het omdat je van dat kledingstuk houdt, anders zou je het niet graag willen aantrekken. Soms kan je een goede intentie hebben en je doet iets met liefde, maar in de praktijk kan het geheel verkeerd uitpakken. Daarom kijkt God dus hier naar je intentie.

Maar betekent dit voor een moslim dat ‘liefde’ een graadmeter is waarmee hij zijn daden moet beoordelen? Het antwoord hierop is: ja en nee. De islam wil dat je iets doet waar je volledig achter staat en dus beoordeelt God jou daarop aan de hand van je intentie en dat is wat je er voor voelt (je houdt ervan of je houdt er niet van). Maar wat er ook bij komt kijken, is dat je als moslim zijnde datgene waar je gevoelens voor hebt ook dient te beoordelen aan de hand van de ethische en islamitische normen die er zijn. Bijvoorbeeld: ik zie een mooie ketting van goud en ben daar verliefd op geworden. Mijn gevoel zegt dat ik die zou graag willen dragen. In dit geval zegt de islam dat mannen geen goud mogen dragen (vrouwen wel) en dus hiermee heb ik mij gevoel getoetst en de keuze gemaakt als gelovige die ketting niet te dragen. De islam reguleert als het ware mijn leven. Het neemt het niet over zoals sommige fanatici je willen doen geloven (met name bij wahabisten), maar het reguleert het en geeft het een kleur. De islam betrek je bij de dingen waar je over twijfelt of ze wel of niet ethisch verantwoordelijk zijn. Voor de rest laat de islam jou zoveel mogelijk vrij, want God zegt in de Koran:

“Hij is het die voor jullie (mensheid) al wat er op de aarde is geschapen heeft.” (Koran 2: 29)

God’s uitgangspunt is dat de aarde van ons allemaal is. We hebben het in bruikleen gekregen en wij mogen gebruik maken van alles wat erin zit. Het enige waar de islam zich mee bemoeit zijn de dingen waar je als moslim zijnde over twijfelt of niet weet of het verantwoordelijk is om ze wel of niet te doen. Kortom: het gaat hier om de dingen die voor jou wel goed lijken, maar wellicht schadelijk kunnen zijn voor jezelf en voor anderen. Zo, kan rente/ woeker aantrekkelijk zijn voor handel, maar God steekt hier een stokje voor en zegt: nee, rente is haram, want dat is schadelijk voor de maatschappij als geheel. En zo gaat dat met uiteraard veel andere zaken waar wij als mensen op de eerste instantie beminnen (liefde), maar toch dat het niet genoeg is om alleen daarop je oordeel te baseren.

Met God’s Wil, wil ik een keer gedetailleerder ingaan op verzen uit de Koran waar God op verschillende wijze van alles met gevoel en emotie uitdrukt. God heeft het niet slechts over liefde gehad, maar ook over: geluk, wensen, blijheid, afschuw, verlangens, onthutsing, schrik, angst, verdriet, teleurstelling et cetera… Dit zijn allemaal emoties. Ze komen zeer veelvuldig voor in de Koran. Desondanks, als het tot emoties komt, scoren wij moslims – en sorry dat ik dat zeg – het slechtste in. Wie mij al maanden volgt weet dat ik regelmatig schrijf over gevoelens en emoties. Ik heb ook een tekst geschreven genaamd: ‘Gebrek aan emotionele ontwikkeling staat moslims in de weg’. Zonder natuurlijk moslims over één kam te willen scheren, zeg ik duidelijk dat wij moslims niet goed met onze gevoelens kunnen omgaan. Nog slechter is dat sommige moslims je willen doen geloven dat je juist je gevoel aan de kant moet zetten en dat je al je voorkeuren, beoordelingen op ‘Koran en soennah moet baseren’. Een simplistisch misleidend zinnetje dat niet alleen een groot misverstand over de islam heeft gecreëerd, maar ook de islam in het negatieve daglicht heeft gesteld. Dan heb ik het nog niet eens over het feit dat dat zinnetje van sommige fanatici zombies heeft gemaakt die het kaf van het koren niet meer kunnen scheiden en eerder alleen zichzelf centraal hebben geplaatst op allerlei maatschappelijke terreinen. Terwijl wanneer je de Koran leest, merk je dat God juist veel hecht aan het feit hoe mensen zich bij hun gedrag en handelingen voelen en ook aan hoe ze het uiten. Over dit laatste kom ik met God’s Wil met een ander artikel die daar wat dieper op in gaat.

Badr Youyou

Advertenties