Waarom dromen we ’s nachts? Een nieuwe benadering

Sweet dreamsRegelmatig stellen mensen mij vragen over hun dromen. Het onderwerp ‘dromen’ is een van de veel besproken onderwerpen. Logisch uiteraard gezien we met zijn allen iedere nacht dromen. De meeste dromen onthouden we totaal niet en is het alsof we die nooit hebben gehad, maar veel andere dromen weer wel. Hoe het komt dat we veel dromen onthouden en de meesten weer niet is hier niet het punt wat ik wil bespreken, maar wel een nieuwe benadering over de reden waarom we tijdens de slaap dromen hebben.

Ons bewustzijn bestaat uit twee delen: Het bewuste (neocortex) en het onbewuste. Als we overdag wakker zijn, worden alle onze gedachten gereguleerd met het bewuste deel (neocortex). Op het moment dat we gaan slapen, verliest het bewuste deel de controle over onze gedachten en neemt het ‘onbewuste’ gedeelte het roer over. Het onbewuste gedeelte wordt voornamelijk gereguleerd door de zogeheten ‘amygdala’ oftewel: ‘Het emotionele brein’. Omdat de neocortex de controle kwijtraakt, krijgt de amygdala de vrijheid om al onze verdrongen emoties hun gang te laten gaan. Dat is ook de reden waarom onze dromen vaak uit verhalen bestaan waarin een bedreigende situatie voorkomt. Of je nu een ongeluk in een droom krijgt, of dat er mensen zijn die achter je aan rennen of dat je ’s nachts in de bossen loopt of je bent op straat belandt zonder kleren aan et cetera…. Allemaal (narratieve) verhaallijnen waarin een verborgen angst in zit. Maar vaak kunnen de verhalen ook positief en vrolijk zijn. Beide soorten verhalen zijn gekenmerkt en voornamelijk gebaseerd op emoties en emoties zoals ik eerder zei worden opgeslagen in de amygdala.

Nachtmerries

Omdat we dus overdag veelal onze gedachten reguleren en constant scannen met onze neocortex, zorgt dat er voor dat de verdrongen emoties (voornamelijk die op angst zijn gebaseerd) die in de amygdala opgeslagen zijn in combinatie met andere onderdelen van het limbisch systeem (hypothalamus o.a.), weinig de ruimte krijgen om zichzelf uit te drukken. Dat is logisch, want wie wil nou zijn angsten overdag confronteren behalve diegenen die dat op therapeutische basis doen? Niemand uiteraard. We willen liever vrolijk zijn en overkomen, dan dat we constant ons toegeven aan onze angsten en (psychische) problemen. We proberen die het liefst zoveel mogelijk te vermijden. Om deze reden zijn dromen feitelijk een gedeeltelijke vorm van verwerking van onze emoties die we overdag opkroppen. Ik zei gedeeltelijk omdat onze dromen niet in staat zijn al onze onverwerkte opgekropen emoties kunnen verwerken.

Badr Youyou

 

Advertenties