Het ‘broederschap-syndroom’ maakt meer kapot dan je lief is

Anonymous KoranVeel niet-moslims zullen het niet geloven of willen het misschien niet horen, maar als je voor rechtvaardigheid bent, dan ben je feitelijk ook voor de islam. Je weet het alleen nog niet, omdat je beeld over de islam die je allang hebt gevormd, staat jou in de weg om dat te beseffen.

Het ironische is dat wanneer je moslims onderling hoort praten waar niet-moslims er niet bij zijn, hoor je ze vaak het volgende zeggen: “kijk die niet-moslims, gedragen zich ‘islamitischer’ dan wij.”. Moslims die dit zeggen, zeggen dat wanneer ze onder de indruk zijn van de humanitaire kant van niet-moslims. Moslims zijn onder de indruk hoe in het Westen alles goed en beter is georganiseerd dan in hun eigen landen. Als ze een Nederlandse minister of een premier op een fiets zien fietsen, dan zeggen ze onderling dat je zoiets nooit hoeft te verwachten van een Arabische leider. Voorbeelden talloos.

Diegenen die zo praten zijn vooral de eerste generatie ouders die over het algemeen veel respect tonen voor niet-moslims hier in Nederland en dat was altijd zo geweest en eerlijk gezegd nog steeds. Maar dat werd minder sinds de Saoedische islam zijn intrede deed in Nederland in combinatie met de identiteitscrisis waar veel tweede en derde generatie moslims mee zaten. Deze groep jongeren dachten opeens ‘het licht’ hebben gezien en het opeens beter weten. Ze kwamen naar buiten met de retoriek van ‘ongelovigen versus geloven’. ‘Wij hebben de waarheid in pacht en die ongelovigen zijn vijanden van ‘allah’, ‘Wij dit en zij dat’… Kortom: Saoedische gif (extremisme) die ze overgenomen hebben waardoor de kloof tussen moslims en niet-moslims alleen maar toenam. En ook waardoor de islam nog negatiever in het daglicht werd gesteld.

De ellende die er ook bij komt kijken is dat veel moslims die niet in die Saoedische gif (wahhabisme) geloven, niet genoeg het lef hebben om wahhabisten (en deobandies) te bekritiseren. Ze hebben last van het ‘broederschap syndroom’. Onder het mom van ‘broederschap’ worden ze ‘getolereerd’ en weinig bekritiseerd. Ze kunnen het niet over hun hart krijgen om kritisch te zijn naar hun mede moslims, want ja… ‘zij bidden ook en geloven in God en ze bedoelen het goed… bla bla’. Ook hebben ze angst voor ‘verdeeldheid’ indien ze kritisch zouden zijn. Alsof de moslims nog niet verdeeld zijn.

Maar wat deze moslims niet in de gaten hebben, is dat wanneer ze niet genoeg kritisch zijn, daarmee feitelijk toelaten dat het geloof wordt gekaapt. Dat pakt nadeliger uit dan wanneer je niet kritisch bent. Een ander nadeel is dat je die wahhabistische jongeren in de illusie laat geloven dat ze het bij het rechte eind hebben.

Ik zie verder niets nadelig in harde kritiek en het veroordelen van de Saoedische islam. Integendeel zelfs, je helpt juist die jongeren om ze wakker te schudden in de hoop dat ze terugkeren naar de islam van de ‘ahl assoenah wal djamaa`ah’ die alles behalve salafistisch en intolerant is.

Onze eerste generatie ouders waren weliswaar geen geleerden, maar hoe zij de islam mee hebben gekregen is voornamelijk de islam van MalikiShafi’i en Hanafi stromingen die ver staan van de Saoedische islam genaamd wahhabisme/ salafisme. Maar er is licht… De islam van de middenweg keert steeds terug heb ik de afgelopen jaren gemerkt en steeds meer moslims durven kritischer te zijn. De dag wanneer het ware gezicht van de islam naar boven komt, dan zal het een dag zijn wanneer niet-moslims zich compleet thuis bij de islam zullen voelen. Nu zijn ze terughoudend en bevooroordeeld wat eigenlijk terecht is. Want ze horen te veel de islam van geweren en kogels, ze zien Marokkanen die hun kinderen niet goed opvoeden en moslims zien dat in feite ook. Wij zijn zelf teleurgesteld in onze eigen gemeenschap. Laten we daar heel eerlijk in zijn.

Lees of reageer mee op Facebook. Klik hier.

Badr Youyou

Advertenties