Waarom onthoudt je iets beter als je datgene eigenlijk liever wilt vergeten?

don't cry over the pastHier kunnen er twee soorten antwoorden op gegeven worden. Een antwoord die dit neurotisch kan verklaren. In dat geval zouden we het gaan hebben over het limbisch systeem wat bestaat uit o.a. de hippocampus, amygdala, hypofyse, hypothalamus etc, die dus onze emoties regulieren. Het tweede antwoord is een psychologische uitleg uit de praktijk die dus uiteraard te maken heeft met dat eerste. Dat eerste is interessant voor mensen die graag wil weten hoe de puzzels van onze brein in elkaar zitten al is dat nog maar vrij beperkt, maar het tweede vind ik interessanter omdat je dan een goed beeld krijgt hoe je naar een gebeurtenis uit het verleden in het heden kunt kijken.

Jij bepaalt niet voor je hersenen wat je wel en niet moet vergeten. Je hersenen hebben de taak om je te redden zodat je kunt overleven. Dus alles wat je in je dagelijks leven meemaakt wordt door je brein gescand en letterlijk gecategoriseerd. Wie dat het meest doet is onze amygdala waar alle emoties worden opgeslagen. De amgydala heeft als taak om je te willen redden van alle gevaarlijke scenario’s die er maar kunnen zijn en wat jouw voorstellingsvermogen niet kan bevatten. Het is een ‘vluchten of vechten’ systeem. Dus stel je hebt iets in het verleden meegemaakt wat veel indruk op je heeft achtergelaten, dan zal je amygdala dat onthouden. Of je dat nu wilt of niet, je hebt daar niets over te zeggen. Maar wat wel zo is, is dat jouw verstand (neocortex) met ratio wel wenst te vergeten wat er is gebeurd. Want jouw ratio ervaart die gebeurtenis uit het verleden als ‘vervelend’. Wat je dan aan het doen bent door middel van je ratio, is jezelf dwingen om die gebeurtenis te vergeten, maar helaas werkt dat niet zo. Wil je een gebeurtenis uit het verleden ‘vergeten’, dan moet je in plaats van dat te pogen dat te ontkennen, beter verwerken. Het feit dat het je nog achtervolgt is een teken dat je er nog mee zit. Maar omdat je niet weet hoe je er mee om moet gaan, ga je het dan middels je ratio proberen te vergeten. Een ‘wond’ uit het verleden die nog niet genezen is, kan je niet negeren, want de pijn ervan voel je nog steeds. Wat je wel kan doen is die wond ‘behandelen’ (verwerken dus), zodat het geneest en in plaats van een open wond verandert het in een litteken.

De gebeurtenis uit het verleden zal je sowieso nooit vergeten. Dat is niet mogelijk. Je brein ‘vergeten’ alleen gebeurtenissen die niet veel indruk op je psyche hebben gemaakt en dus geen ‘gevaar’ voor je zijn geweest. Dus wat men dient te doen is het gene wat je dwars zit, zien te verwerken zodat je het ‘accepteert’ en omhelst als een ‘positief’ iets waar je van iets hebt geleerd zoals we dat meestal doen bij ‘vallen en opstaan’. Ik zei eerder dat je het nooit zult vergeten, maar het zal hetzelfde worden als die litteken. Een litteken zal jou herinneren dat je in het verleden een wond liep die destijds pijn deed, maar tegelijkertijd doet die litteken in het heden geen pijn meer. Je kan het aanraken en er naar kijken, maar je ervaart het niet meer als ‘pijnlijk’.

Badr Youyou

Advertenties