We zitten gevangen in eigen bekrompen indoctrinaties die ons belemmeren om vrij te zijn

freedom go to hellIn moskeeën hoor je nauwelijks imams over vrijheid praten. Het komt er bij vlagen langs en als ze het daar over hebben, dan komt er een hele preek daarna die over de nadelen ervan gaat.

Onze hersenen maken constant associaties met alle informatie die ze ontvangen. Bijvoorbeeld, wanneer je vuur ziet, dan associeert je brein dat met ‘extreme hitte, gevaar… etc’. Bij moslims en voornamelijk zogenaamde praktiserenden, wordt vrijheid geassocieerd met losbandigheid, drugs, alcohol… kortom: alles wat maar haram kan zijn heeft met dat woord te maken. Met andere woorden: moslims zijn bedolven door angst en vooroordelen over ‘vrijheid’. Imams zitten zelf gevangen in een wereld van indoctrinaties die ze met de paplepel mee hebben gekregen. In plaats van dat ze moeten vechten voor vrijheid, gaan ze uit angst beperkingen leggen op mensen. Het is zo dat we de regel hebben binnen de jurisprudentie die zegt dat alles is halal (toegestaan) tenzij het tegendeel wordt bewezen. Maar ondanks deze gouden regel, heb je moslims die het tegendeel doen: bij hen is alles haram totdat het tegendeel is bewezen. Een paar dagen terug was ik aan het luisteren naar een Egyptische salafist die Al Baradei tijdens het preek zat te schelden en mensen voor hem aan het waarschuwen: ‘Die man wil ons land en onze kinderen verwesteren. Hij wil van mannen en vrouwen hetzelfde maken. Hij wil alles halal maken.. Hij dit en hij dat…’. Ik hoef je niet uit te leggen dat Al Baradei dit niet heeft gezegd, maar dat deze salafist simpelweg een eigen interpretatie geeft aan het gene waar Al Baradei naar roept, namelijk democratie voor Egypte. Maar in de ogen van velen is dat hetzelfde als het roepen naar alles wat haram is. Wat hier zo triest aan is, is dat heel veel moslims en imams hierin geloven en dit hebben als uitgangspunt. Ze geloven niet in vrijheid en zelfstandig denken, maar in regels en dogma’s en gaan er vanuit dat dat alleen de weg is naar geluk.

Ik zweer op Diegene wiens mijn leven in handen is, dat zolang er veel moslims daarbuiten zijn die nog zo denken, zullen moslims in moslimlanden nooit vooruit komen en geen beschaving kennen. Ze zullen voor altijd inferieur blijven en slaven zijn van Westerse landen. Israël zal altijd hen de baas zijn en zij moeten het doen met kruimels die ze van het Westen ontvangen. De gevolgen hiervan is dat je dan een groep overhoudt dat alleen in geweld gelooft en die moeten het doen met Russische wapens en dromen dat hoe harder ze ‘Allahu akbar’ schreeuwen, hoe dichtbij de overwinning is. De grote grap is dat ze ook nog geloven dat die overwinning nabij is.

Daarom geloof ik dat moslims over het algemeen in Arabische en islamitische landen nog een lange weg te gaan hebben van vallen en opstaan. De Arabische lente die we hebben gehad, inclusief de oorlog in Irak, wat er nu in Syrië gebeurd en in Afghanistan, zijn allemaal processen van heel veel vallen. Vallen om ooit op een dag rechtop te kunnen staan. Maar voordat die dag er aan komt moeten ze eerst ervaren dat niets helpt, behalve het streven naar vrijheid.

Badr Youyou

Advertenties