De relatie tussen een identiteitsstoornis en een dictatuur

aanbidden van assadHoe ernstig een dictator ook is, je zult altijd merken dat hij veel aanhangers heeft onder de bevolking. Die aanhangers zijn op de eerste plaats de elite die met hem mee profiteren en hem onvoorwaardelijk steunen. Ze genieten zelf van machtsposities en/of hebben ze financiële/ economische voordeel aan zijn dictatuur. Het zijn dezelfde mensen die ook propaganda betalen om hem op te hemelen. Ze verspreiden leugens dat hij een goede leider is en dat het land hem nodig heeft. Noem welke dictator die je wil, hoe ernstig hij ook is geweest, je gaat vinden dat hij aanhangers heeft onder de bevolking.

Om het nog maar niet te hebben over de dommeriken onder de bevolking. Dat is het schapenvolk dat alles voor zoete koek slikt en gewoonweg zichzelf als slaven verkocht hebben aan de dictator. Dat zijn mensen die sterk de behoefte hebben aan een ‘krachtige’ leider. Dezelfde mensen die zo’n leider ook min of meer ‘aanbidden’. Ze huilen voor hem op televisie en geven hem een status van goddelijke proporties. Dit soort mensen zijn diegenen onder de bevolking met vaak een persoonlijkheidsidentiteitsstoornis die sterk de behoefte hebben om blind te geloven in een leider. Dat kan je vergelijken met een kwetsbaar kindje dat zich afhankelijk voelt van zijn ouder(s). Ook al wordt het kindje mishandeld en vernederd, hij zal altijd van zijn ouders blijven houden omdat hij zich van hen afhankelijk voelt. Ook al wordt hij later een volwassene man, hij zal nog steeds psychisch gezien zich afhankelijk voelen van hen. Het gevoel van afhankelijkheid en onderdanigheid kan je van iemand geestelijk niet afnemen. Dat achtervolgt hem en daar komen ook vrijwel de meeste psychische stoornissen. Dat is precies wat een groot deel van een bevolking ervaart bij leider of koning. Van kinds af aan wordt er in de mensen ingeprent dat iemand hun koning en leider is. Mensen worden geïndoctrineerd dat ze die leider moeten volgen, maar ook dat zij (het hele land) afhankelijk van hem zijn. Deze leider symboliseert precies dat ‘beschermend’ en ‘dominerend’ gevoel die tirannieke ouders aan hun kinderen hebben gegeven. Je moet het namelijk zo zien: iedereen heeft een identiteit. Een groot gedeelte van onze identiteit bestaat uit het gene wat onze ouders aan ons met de paplepel mee hebben gegeven. Onze relatie met onze ouders toen we kinderen waren is dus daar voor een groot deel een onderdeel daarvan. Ook de leider van het land waar kinderen mee dus opgroeien wordt meegenomen in elk kind, waardoor dus die leider ook een deel wordt van hun identiteit. Dit is de reden waarom veel onderdanen onder de bevolking met hun leven voor hun leider willen opkomen, want voor hen is hij een ‘reden’ van hun bestaan. Zonder hem is hun identiteit niet compleet en zelfs waardeloos.

Iemand met weinig eigendunk, geeft zich makkelijk over aan wat anderen van hem denken en vinden. Hij hecht altijd meerwaarde aan wat er over hem gezegd wordt, dan aan wat hij van zichzelf vindt. In het geval van een leider van het land is dat nog veel erger. De onderdanige burger, ziet de leider ook echt als de zin van zijn bestaan. Hij is zijn ‘beschermer’, een factor van stabiliteit in zijn leven. Hij wekt in hem dat gevoel van ‘klein’ willen zijn en in het geloven in iemand die altijd boven hem staat. Hoe minderwaardiger iemand is, hoe meer hij zich afhankelijk voelt van zijn leider. Er komt nog iets gevaarlijks bij kijken. Elk persoon wordt volwassener en beseft steeds dat hij zijn ouders enigszins los moet laten. Maar het gevoel om afhankelijk te zijn van iemand, kan hij niet loslaten. Vooral als hij zich minderwaardig voelt. In dit geval vervangt de leider van het land zijn ouders. Daarom zijn er mensen die altijd tot het laatste druppel van hun bloed voor hun leider zullen blijven opkomen en vechten, hoe fout en dictatoriaal die leider ook is.

Als je weinig waarde hecht aan jezelf, dan zul je altijd neigen het denken en het werk over te laten aan diegene die boven je staan. Ook zoals ik eerder zei, zul je meer waarde hechten aan hun mening dan aan de jouwe. Ook laat je hen over je beslissen en zelfs je lot bepalen. Zo een iemand geeft daarom zijn leider een heel bijzondere status. Daarom voelt hij zich ook thuis bij een leus zoals: ‘Geen Syrië, zonder Assad’. Dit gedrag vind je trouwens in alle staatszenders. De Marokkaanse staatszender is een perfect voorbeeld hoe daar de koning elke dag tijdens en buiten het nieuws opgehemeld wordt. Veel Marokkanen zien dat als ‘normaal’ en ‘accepteren’ dat als een onderdeel van hun gedachtegang. Als de leider een keer langs hun stad komt, let maar eens op hoe ze dan huilen en juichen voor de koning. Ze zullen hem van teen tot hoofd willen kussen. Op zo’n moment duikt hier het ‘kind in de mens’ (kindbewustzijn) op. Daarom zal je ze dan zien gedragen precies op dezelfde wijze hoe een kind die zijn eigen ouder gemist heeft. Dit is een transgevoel binnen het brein dat iemand verandert van zijn volwassen bewustzijn tot in zijn kindbewustzijn.

Dit hebben we allemaal overigens. Alleen in wat voor mate je dat hebt, bepaalt sterk de mate ook van je zelfbewustzijn en dus ook je handeling naar anderen of mensen die boven je staan. Een erg onzekere werknemer met weinig zelfvertrouwen, zal gauw smekend, slijmerig en onderdanig gedragen naar zijn baas en zal zelden kritiek durven te uiten. Dat is het gedrag wat de ‘massa’ (schapenvolk) ook vertoont naar een leider van het land.

Trouwens, ga je het leven van de metgezellen van de profeet bestuderen hoe zij met de profeet omgingen, dan zul je versteld staan hoe zij altijd kritische vragen aan hem stelden. Ze stelden hem altijd vragen met ‘waarom’. Soms werd hij zelfs verweten en gecorrigeerd. Zelfs over openbaringen, stelden zij kritische vragen. Alles waar de profeet antwoord op kon geven, deed hij. Hij zei nooit: stel geen vragen. Tenzij het om een vraag dat boven het geestelijk vermogen van de mens ging, zoals: ‘Waar is God?’. Maar dan nog gaf hij altijd een gepaste antwoord daarop. De metgezellen van de profeet leerden onafhankelijk te zijn, ondanks dat ze onvoorwaardelijk van hem hielden. Dat is in feite waar het concept monotheïsme volledig omdraait. Je bent niemand’s onderdaan behalve van God. Maar wat moet je anders verwachten van een man als Mohammed, die de paden van zijn volgers verlichtte die voorheen een duisternis waren.

Badr Youyou

Advertenties