Aanhangers van Wilders hebben een knuffel nodig

Wilders met een kindDe uitlatingen van Wilders is voor kinderen een heel enge ervaring. Volwassenen kunnen dat ten minste nog relativeren. Kinderen zijn meer gevoelig voor het idee dat ze afgewezen en ongewenst zijn. Het andere waar ze gevoelig voor zijn, zijn doemscenario’s. Hun fantasie vergroot en verergert het probleem. Ze gaan van het ergste uit.

Uitspraken van Wilders hebben een sterk negatief effect op ze en geeft hen bij voorbaat het gevoel dat ze tweederangsburgers zijn. Behalve deze angst, heeft dat een andere ergere nadelig effect, namelijk dat het kind opgroeit met de ‘acceptatie’ dat hij minder is dan een ‘blanke’ autochtone Nederlander. Het wordt als het ware een soort ‘automatisme’ dat hij niet volwaardig is als Marokkaan in de Nederlandse samenleving. Het probleem is dat dit zich afspeelt in zijn achterhoofd zonder dat hij daar zelf stil bij staat. Hij wordt weliswaar volwassen en zal dankzij zijn verstand er achterkomen dat het niet waar is, maar diep in het achterhoofd is die angst en gevoel van ongewenst-zijn nog steeds aanwezig.

Maar hoe zit het dan met kinderen die afkomstig zijn van ouders die met Wilders sympathiseren?

Ouders die het eens zijn met Wilders en van de type die mee riepen ‘Minder Marokkanen’, voeden hun kinderen op met het idee dat die ‘buitenlanders’ ons land willen inpikken, onze banen, sharia willen invoeren, straks willen ze onze hoofden en handen afhakken, buitenlanders verpesten ‘ons’ land en maken ‘ons’ land ‘arm’ et cetera. Dankzij deze uitspraken groeien deze PVV-kinderen op met een haat naar kinderen van allochtonen komaf. Dit is de reden waarom dat soort kinderen op straat schaamteloos Marokkaanse kinderen bijvoorbeeld uitschelden en roepen dat ze terug naar eigen land moeten gaan. Dat Nederlands kindje groeit dus ook op met angst dat zijn toekomst niet zeker is dankzij die allochtonen die hij beschouwd als een ‘bedreiging’. Hij heeft ook angst in zichzelf. Hij is zo overmeesterd door zijn angst (xenofobie) dat hij niet inziet hoe racistisch dat op een gegeven moment wordt. Hij groeit op met dat idee en daarom gaat zijn bestrijding van die angst – wat dus neerkomt op het bestrijden van die ‘allochtonen’ – vóór het besef hoe racistisch dat is. Je dient te begrijpen dat angst mensen blind maakt. Dankzij angst kan je niet logisch redeneren, maar dat je alles bekijkt vanuit die standpunt. Als je je bedreigd voelt, dan let je niet meer op wie op je afkomt. Het enige waar je aan denkt op dat moment is overleven. Dit is precies wat verborgen angst ook doet bij mensen. Daarnet las ik op Nu.nl een reactie van zo’n PVV-aanhanger die als volgt ging:

“Slaap maar lekker verder. Ben benieuwd hoe mensen reageren als die allochtonen het hier voor het zeggen krijgen.”

Je kan lezen aan de hand van deze reactie in wat voor angst hij leeft. Het geïndoctrineerd kindje die hij ooit was dat allochtonen het ooit voor het zeggen zullen krijgen, achtervolgt hem nog steeds. Hij heeft dat niet verwerkt. Reden waarom hij dat niet kan verwerken is omdat hij dit hoogstwaarschijnlijk van zijn ouders mee heeft gekregen. Kinderen geloven heel sterk wat hun ouders zeggen. Het wordt voor hen als een geïmpregneerde waarheid van waaruit ze denken en handelen. Het is een diepgewortelde angst waarmee ze de wereld beoordelen en daarom blijven ze heel lang racistisch. Xenofobie is niets anders dan een meegegeven vorm van angst door je opvoeders.

Daarom ben ik van mening dat praten, correcte onderwijs en dialoog voeren, de beste remedie is om aanhangers van Geert Wilders over te halen tot rede. Ze leven met een hoop angsten. Het is goed dat we Geert Wilders aanpakken, maar dat helpt niet de angst weg te nemen bij zijn volgers die met die angst opgegroeid zijn. We dienen zijn aanhang gerust te stellen dat ze niet bang hoeven te zijn. Dat doe je door participatie in de samenleving. Die aanhang te betrekken, uitnodigen en met ze te gaan praten. Geert wil niet praten want dat is niet goed voor zijn populisme en voor zijn partij, maar zijn aanhang is gegijzeld door angst. Zij hebben een toenadering en een geruststelling hard nodig.

Een allochtonenkind krijgt nog van zijn ouders mee dat het niet waar is dat hij zich bedreigd moet voelen en dat er niet een dag zal komen dat al die allochtonen verjaagd zullen worden (dat hopen we niet ten minste). Zijn angst – als hij geluk heeft – wordt bijgesteld en zal beseffen op een gegeven moment dat het niet klopt. Al zeg ik erbij dat het hem nog steeds kan achtervolgen, want het idee dat hij minderwaardig is, kan je niet zo maar uit zijn geest verbannen. Wat wel zo is, is dat hij dan op een gezonde manier zal leren redeneren. In tegenstelling tot een xenofoob, hij blijft leven met die angst voor buitenlanders, want zolang zijn ouders achter Geert Wilders staan, zal hij die angst blijven houden en met de dag toenemen. Want wat zijn ouders geloven is voor hem een vastgespijkerde waarheid en dat laat hij niet zo maar los.

Ik stel voor dat we al die xenofobische aanhangers van Wilders een stevige knuffel geven hoeveel haat ze ook in zich dragen. Liefde en compassie zijn de enige mogelijkheden om vrede te sluiten en harmonie te bereiken in dit land.

Badr Youyou

Advertenties