Waar is God gebleven?

Aarde in handenEen vraag die velen stellen als ze ellende zien of hen overkomt. “Waarom heeft God niet ingegrepen?”, “Waarom laat hij zoveel onrechtvaardigheid bestaan?”, “Wat heeft die onschuldige persoon mis gedaan dat hem dit overkomt en waarom kijkt God en doet niks?”, “Waarom is er zo veel kwaad op de wereld?” Et cetera.

Je kunt al concluderen dat wanneer mensen zulke vragen stellen, dat ze feitelijk niet helemaal het concept ‘Schepper’ of ‘Godheid’ begrijpen.

De mens met zijn beperkte manier van redeneren en conclusies trekken, kan nauwelijks vatten hoe alwijs en ondoorgrondelijk God is. Onze egoïsme beheerst sterk onze gedachten en vandaar uit proberen we van alles te beredeneren. We verwachten ook dat we het leven en God begrijpen vanuit die egoïstische gedachten van ons en daarom lukt het ons nooit om God’s wijsheid te begrijpen. Maar laat ik een paar dingen heel eenvoudig houden. In de veronderstelling dat God zou ingrijpen, wat wil men daarna? Heb je weleens hier bij stil gestaan? Stel dat God echt ingrijpt zoals wij dat willen, wat blijft er dan over van de vrijheid die wij hebben? Heb je enig idee wat de gevolgen zijn van zo’n ingrijp? Heb je het door dat smaak, wilskracht, genot, doorzetting, wensen, dromen, ijverigheid, verkenning, ontdekking, hoop et cetera opeens allemaal wegvallen?

Als God zou verschijnen of Zich direct bemoeien met ons in de zin dat Hij dingen zou aanpassen zoals wij denken dat het ‘goed’ is, dan zal er niets van onze ‘vrijheid’ overblijven. Het leven is een uitdaging omdat er zoveel goede, maar tegelijkertijd slecht dingen in zitten. Dankzij veel ziektes, ijveren we ons om te ontdekken wat ons gezond maakt, maar ook ons best doen om dat te blijven. Dankzij ouderdom doen we ons best om jong te blijven en te genieten van het leven alvorens we oud worden. Dankzij het feit dat we ons soms dom voelen en zwakbegaafden onder ons hebben, doen we ons best om meer te leren en intelligentie waarderen. Dankzij anderen die het minder hebben, leren wij dat wat we voor goeds hebben niet vanzelfsprekend is en ijveren we ons om te blijven hard werken. Dankzij het onbekende blijven we nieuwsgierig en leergierig. Dankzij onze onoplettendheid, leren we scherp te worden. Dankzij de dood van iemand’s kind, worden we blij dat wij een kind erbij hebben. Dankzij de dingen waar we kapot van schrikken of balen, voelen we ons behoorlijk opgelucht en gelukkig bij de dingen die ons voorspoed brengen. Dankzij oorlogen, snappen we dat vrijheid en vrede niet vanzelfsprekend zijn en dus doen we ons best om die te bewaren en er naar te streven. Had je geen herrie gekend, dan zou je stilte ook niet hebben gewaardeerd. Van alle ellende die ons overkomt, is er altijd voordeel die we daaruit halen. Alles is in perfect balans. Bekijk het niet op een kleinschalig niveau, maar in een breed perspectief. Hoeveel je ook schrikt van die leeuw die een onschuldige hert doodt, het complete plaatje is dat het gedrag van die leeuw een perfecte balans is van de natuur. En zo is dat ook met alles wat ons overkomt. Of we nu door een aardbeving worden getroffen of een ziekte, woede tot machteloosheid om je heen. Alles is een onderdeel van een perfecte balans die je op de eerste instantie niet ziet. De mens moet niet denken dat hij met zijn beperkte 3 dimensionale observatie kan denken dat het heelal alleen daaruit bestaat. Het enige wat de mens nekt is zijn arrogantie en de illusie dat hij het middelpunt is van het heelal.

Alles is in balans. Kijk naar de aarde ten opzichte van het heelal. Het verdwijnt letterlijk in het niets. Als de aarde vergaat zal het heelal daar niets van merken. Allemaal wijsheden waar we van kunnen leren dat we het leven moeten koesteren, maar dat moeten we zelf doen en niet wachten op buitenaardse wezens of op God of wie dan ook die het voor ons moeten fiksen. Als moslim ben ik ervan overtuigd dat God Zich altijd met ons bemoeit, maar dan op Zijn manier die wij niet altijd meteen zien of kunnen begrijpen. Hij houdt de aarde 24 per dag in balans. Hij laat haar draaien in een baan die precies ervoor zorgt dat er leven is. Als je alleen al bij dit gegeven stil zou staan, dan ga je merken hoeveel balans er is.

“7 De hemel heeft Hij opgeheven en Hij heeft de weegschaal opgesteld” (Koran 55: 7)

De reden trouwens waarom alles in balans is, heeft te maken met het feit dat alles wat er bestaat, heeft God in paren geschapen. De mens bestaat uit een man en een vrouw, planten, dieren en materie… alles bestaat uit paren. Zelfs de kleinste deeltjes in het heelal van subatomaire niveau bestaan uit paren. Elektronen versus protonen, materie versus antimaterie et cetera. Wist je dat zelfs een elektron uit twee deeltjes bestaat? Een orbiton en een spinon? Al willen de dingen soms afwijken, maar alles hersteld zich weer en keert terug naar een toestand waarin weer balans in zit. God vermeld:

“49 En alles hebben Wij in paren geschapen; misschien zullen jullie je laten vermanen.” (Koran 51: 49)

Omdat alles in paren is geschapen zal alles ook in balans blijven. Als de mensheid op een dag ooit vergaat, dan kan en zal God die ook makkelijk kunnen vervangen met nieuwe schepselen die de aarde zullen bewonen of een andere planeet. Maar dat betekent niet dat de mensheid voor niets is geweest in dit heelal. Daarom is er ook zoiets dat hiernamaals heet en daar is God de Rechter die alles weer op orde zal brengen.

“19 Zie jij dan niet dat God de hemelen en de aarde in waarheid geschapen heeft? Als Hij wil vaagt Hij jullie weg en brengt Hij een nieuwe schepping.” (Koran 14: 19)

Badr Youyou

Advertenties