De mislukte projecten van moslims en wat doe je er aan

Luister,

Je gedrag heeft meer impact dan je woorden. Dat komt omdat gedrag wordt waargenomen met meer dan één zintuig en dat zijn minstens je oren en je ogen. Iemand onthoud dus meer wat je doet dan wat je zegt, want met doen kom je ver tot de kern van zijn brein en dat zijn namelijk zijn emoties. Woorden kan weliswaar iemand wel onthouden, maar lang niet zo sterk als je gedrag.

Deze psycho-neurologische feit wist de islam al 1400 jaar terug en om die reden hechtte God en Zijn boodschapper meer waarde aan de zogeheten ‘akhlaaq’ (meervoud): Dat is dus ethiek. Jouw relatie met God en je medemens die je uitstraalt in je gedrag. Ik hoef de Koranverzen niet te citeren en de overleveringen waarin de islam ‘khuluq’ (enkelvoud) hoog in het vaandel heeft staan.

Je hebt dus als moslim geen keuze om de islam naar een hogere niveau op te krikken, behalve door je gedrag te herzien en dit geldt voor de hele islamitische wereld.

Wie naar andere manieren zoekt om de islam te eren is feitelijk een aanbidder van zijn eigen (politieke) belangen en agenda’s. Iedereen die bijvoorbeeld roept dat we de ‘sharia’ moeten toepassen, dan zal het goed met de moslims komen, zoals salafisten dat veelal roepen en ook het mislukte project dat Hizbu-Tahrir heet, staat ver verwijderd van de bovengenoemde feitelijke kernwaarheid van de islam. Mensen die anderen wegen buiten de ‘akhlaaq’ zoeken, zeggen feitelijk dat ze er geen vertrouwen in hebben dat ‘akhlaaq’ voldoende zijn. De islam heeft in het verleden grote delen van de wereld niet met het zwaard veroverd, maar echt met manieren. Niet-moslims smolten voor de islam doordat moslims destijds voorbeeldige mensen die het meest betrouwbaar waren, gastvrij, vriendelijk, vredig en zich daadwerkelijk onbaatzuchtig gedroegen. Die mensen hadden vertrouwen in God en niet zoals die van heden ten dage die God’s woorden alleen met de bril van hun grillen, gebrek aan vertrouwen, egoïstische belangen en minderwaardigheidsgevoelens bekijken. Het ergste is dat een hoop minderwaardige moslims verwachten van niet-moslims dat ze hun geloof niet beledigen. Kan het nog triestiger?

Als moslims de eer van de islam willen herstellen, dan moeten ze kappen met het zitten op het klaagbankje, huilen omdat ze zich beledigd voelen, maar vooral kappen met het blijven zoeken naar radicale en irreële oplossingen zoals die van Hizbu Tahrir bijvoorbeeld. Het is meer dan lachwekkend om te roepen dat we sharia nodig hebben, terwijl je niet eens de basale projecten in de samenleving onderling kunt realiseren. Laat staan, dat je een volk met ‘sharia’ succesvol kunt regeren en naar een hoge niveau brengen. Wat er o.a. in het Midden-Oosten allemaal gebeurt, is voldoende om te realiseren dat moslims nog ver staan van de ‘akhlaaq’ waar God en Zijn boodschapper naar roepen. Mensen veranderen met wetten is een illusie. Moslims in de westerse samenleving hebben geen de keuze behalve zich beschaafd te gedragen en dus hun akhlaaq te laten zien in de praktijk. Maar de trieste waarheid is dat ze die kansen in de westerse samenleving veelal laten liggen en dan heb ik het niet over alle moslims, maar die groepen die zogenaamd islamitisch actief zijn. Het salafisme is weliswaar met oliegeld erin geslaagd om zich te laten verspreiden en veel jongeren aan te trekken, maar de praktijk bewijst dat het vooralsnog een mislukt project is die meer olie op het vuur heeft gegooid dan dat het iets heeft bereikt waar moslims baat bij hebben. Aan Hizbu Tahrir hoef ik geen woorden te verspillen, want dat is een en al mislukking, die geen enkele toegevoegde waarde heeft bijgedragen aan de gemeenschap en ik kan je nu al met zekerheid zeggen dat het altijd mislukt zal blijven.

Wat overblijft is dat moslims terug moeten keren naar zichzelf. Daarmee bedoel ik hun menselijkheid erkennen die triest genoeg westerlingen pas nog ontdekt hebben, maar zich toch daar beter naar gedragen dan zogenaamde ‘moslims’. Moslims moeten leren vrijheid te waarderen, incasseringsvermogen te hebben, minder kritiek op anderen en meer gezonde kritiek naar hun eigen tekortkomingen. Diegenen die alleen bezig zijn met huilen en kritiek leveren op niet-moslims, zijn moslims die niet durven te kijken in de spiegel om in te zien hoe mislukt ze zijn. Constant alleen de schuld geven aan de ander, is niet meer dan vluchtgedrag vertonen van eigen falen. Ik irriteer me aan sommige moslimgasten die alleen bezig zijn met het kritiek leveren op de Nederlandse overheid en haar beleid. Ze staan constant klaar om commentaar te leveren op de aanpak van het jihadisme en over hoe ze slecht behandeld worden (dat klaagbankje weer). Je ziet hun hoofd telkens opduiken om hun woordje te zeggen, maar ga eens na hoe vaak ze zelfkritiek hebben geuit op de blunders die een hoop moslims waar onder de salafisten zelf doen.

Onthoud dit:

Als je je zorgen maakt over het beleid van de overheid, maar niet stil staat bij de kromme islam van de salafisten, de jihadisten en dergelijk die ons geloof dag in dag uit zwart maken, dan heb je ze niet op een rij en ben je meer je eigen belangen aan het dienen en niet die van de islam.

Als je gelooft dat akhlaaq waar God en Zijn boodschapper meer prioriteit aan hebben gegeven, onvoldoende zijn om als gemeenschap beter van te worden, dan zeg je daarmee simpelweg dat je geen vertrouwen hebt in God en Zijn boodschapper.

Knoop dit vast in je brein, want een andere keuze is er niet. Tenzij je met een nieuwe islam en profeet komt die wij in de islam niet kennen.

Badr Youyou​

Advertenties