Brede aandacht aan terroristen in de media moedigt nieuwe terroristen aan

De toename van schietpartijen en terroristische aanslagen is psychologisch goed te verklaren. Los van een hoop redenen, is er een goede hoofdzakelijke verklaring voor.

De enorme media aandacht aan elk incident is voor veel verstoorde geesten reden genoeg om een aanslag te plegen. Waarom ik dit zeg, is omdat ik weet vanuit mijn praktijkervaring hoe belangrijk aandacht is voor mensen die aan het profiel voldoen van zulke daders.

De meesten staan slechts stil bij positieve aandacht, maar feitelijk is negatieve aandacht voor iemand die elke vorm van aandacht tekort schiet evenveel belangrijk.

Wat je dient te weten is dat zulke daders leven in hun eigen wereld die ze zelf met hun denkfouten hebben gecreëerd. In vrijwel alle gevallen, zien ze zichzelf als slachtoffers. In hun wereldbeeld creëren ze het idee dat de wereld hen onrecht heeft gedaan. Dat het niet hun eigen schuld is van hun situatie. Met situatie bedoel ik dat ze zich mislukt en minderwaardig voelen. Maar dit laatste verdringen ze door zichzelf voor de gek te houden dat ze niks mankeren en dat het de buitenwereld is die hen dreef om zich zo te voelen. Dus het is de oorzaak van anderen. Omdat ze hun hele leven zich als een ‘niemand’ voelden, is elke aandacht die ze kunnen krijgen van groot belang. Ze hangen dan een ideologie aan of ze omarmen een politieke statement om zichzelf een heldenstatus te geven. Ze gaan dan met hun terreur zichzelf wijsmaken dat ze een (heilig) doel dienen of op zijn minst een boodschap naar buiten brengen. Als je terugkijkt naar de geschiedenis van iedere terrorist of gestoorde die een schietpartij heeft uitgevoerd, dan zie je meteen al dat ze altijd een statement maken en zichzelf een heldenstatus geven. Op dat moment zitten ze heel erg in dat wereldbeeld die ze hebben gecreëerd dat ze daarmee willen zeggen dat het hen niks kan schelen wat anderen van ze denken. Ze staan niet te wachten op je positieve of negatieve mening. Het enige wat ze willen doen op dat moment is een daad begaan die (in hun ogen) geschiedenis zal schrijven. Tegelijkertijd zul je merken dat het dader zijn die meestal de neiging hebben om zelfmoord te willen plegen. In het geval van ‘moslim’terreur vertalen ze die zelfmoord in ‘martelaarschap’ (istish-had)

Van terroristen met een islamitische afkomst, weten we het al meteen. Ze staan zogenaamd achter een ideologie en denken dat ze helden zijn. Ze willen de wereld bevrijden van ‘ongeloof’ en God dienen.. etc.

Van niet-moslim terroristen is het ook precies hetzelfde. Anders Breivik die in Utoya iets meer dan 70 jongeren doodde dacht ook een held te worden met zijn daad. Hij geloofde in de terugkomst van de kruistochten en dat hij een begin daaraan heeft gemaakt. Hij vond zichzelf ook een groot held. Als je zijn foto’s op het internet zoekt, dan zie je hem poseren als een marinier met een zwarte pak en een geweer. Dit geldt voor de rest van de daders. Tristan van der Vlis (Alphen a/d Rhijn), Karst Tates, alle daders van de schietpartijen in de VS.

Al deze mensen voelen zichzelf als slachtoffer, creëren een wereldbeeld waarin ze de schuld geven aan de maatschappij of aan de ongelovigen als het moslims zijn. Ze vinden zichzelf ‘helden’ die daar verandering in kunnen brengen of op zijn minst iedereen terug willen pakken. Ze zijn daarom wraakzuchtig altijd. Of je nu positief of negatief over ze denkt, zij verlaten de wereld wetende dat iedereen het over hen zal hebben. En hoe meer we ze media aandacht geven, des te meer dat toekomstige daders triggert om in de voetsporen te treden van hun voorgangers.

Badr Youyou

Advertenties